ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีการปฏิบัติงานในต่างประเทศ

นาย ก. ได้ปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้จัดการสาขาของธนาคาร ข. จำกัด ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศ

ฮ่องกงธนาคารฯ จ่ายเงินได้ส่วนหนึ่งเข้าบัญชีเงินฝากธนาคารของ นาย ก. ในประเทศไทย และ

เงินได้อีกส่วนหนึ่งจะโอนเข้าบัญชีเงินฝากธนาคารที่ประเทศฮ่องกง นาย ก. มีความเห็นว่า เงินได้

ดังกล่าวเป็นเงินได้เนื่องจากกิจการนอกประเทศของนายจ้างในประเทศไทย ไม่อยู่ในบังคับต้องเสีย

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามมาตรา 41 วรรคหนึ่ง แห่งประมวลรัษฎากร ไม่ว่าเงินได้ดังกล่าวจะจ่าย

ในหรือนอกประเทศ ธนาคารฯ ผู้จ่ายเงินได้ไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย และหากผู้มีเงินได้อยู่

ในประเทศไทยชั่วระยะเวลาหนึ่งหรือหลายระยะเวลารวมทั้งหมดถึงหนึ่งร้อยแปดสิบวันในปีภาษีใด

เงินได้ส่วนที่ธนาคารฯ จ่ายเข้าบัญชีเงินฝากในประเทศไทย และเงินได้อีกส่วนหนึ่งที่โอนเข้าบัญชี

เงินฝากธนาคารที่ประเทศฮ่องกงแต่ได้นำเข้ามาในประเทศไทย อยู่ในบังคับต้องเสีย

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตามมาตรา 41 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร กรณีนี้ ธนาคารฯ ไม่อยู่ใน

บังคับต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย แต่อย่างใด ความเห็นดังกล่าวถูกต้องหรือไม่

กรณีตามข้อเท็จจริงข้างต้นนายจ้างในประเทศไทยเป็นผู้จ่ายเงินได้ ตามมาตรา 40 (1)

แห่งประมวลรัษฎากร ให้แก่พนักงานหรือลูกจ้างที่ปฏิบัติงานในต่างประเทศโดยตรง เข้าลักษณะเป็น

เงินได้เนื่องจากกิจการของนายจ้างในประเทศไทย ผู้มีเงินได้ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ตาม

มาตรา 41 วรรคหนึ่ง แห่งประมวลรัษฎากร และผู้จ่ายเงินได้มีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ณ

ที่จ่าย ตามมาตรา 50 (1) แห่งประมวลรัษฎากร