ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาของพนักงานประจำสาขาในต่างประเทศ

กรณีนาย ก. นาย ข. และนาย ค. ซึ่งเป็นพนักงานของบริษัท อ. ตั้งขึ้นตามกฎหมายไทย

และประกอบกิจการในประเทศไทย ได้เปิดสาขาในประเทศฟิลิปปินส์ เพื่อดำเนินกิจการก่อสร้าง

สำนักงานใหญ่ของบริษัทฯ ในประเทศไทยได้ส่งบุคคลทั้งสามไปปฏิบัติงานในประเทศฟิลิปปินส์ และได้จ่าย

เงินเดือนหรือค่าจ้างทั้งหมดเข้าบัญชีเงินฝากในประเทศไทย พนักงานดังกล่าวได้เดินทางมาเยี่ยม

ครอบครัวในประเทศไทยปีละ 2 ครั้ง ๆ ละไม่เกิน 15 วัน และเดินทางมาติดต่องานที่สำนักงานใหญ่

บ้าง รวมกันแล้วประมาณปีละ 50 - 60 วัน ซึ่งรวมกันแล้วไม่ถึง 180 วันในปีภาษี บริษัทฯ นายจ้างได้

หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายและนำส่งในประเทศไทยแล้ว นอกจากนั้นบุคคลทั้งสามยังต้องเสียภาษีเงินได้ให้

กับประเทศฟิลิปปินส์ตามกฎหมายของประเทศฟิลิปปินส์ด้วย จากข้อเท็จจริงดังกล่าวสำนักงานฯ จึงขอ

หารือว่า พนักงานดังกล่าวมีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในประเทศไทยหรือไม่

กรณีสำนักงานใหญ่ของบริษัทฯ เป็นผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(1) แห่ง

ประมวลรัษฎากร ให้แก่พนักงานที่ปฏิบัติงานในต่างประเทศ เข้าบัญชีเงินฝากในประเทศไทยโดยตรงเข้า

ลักษณะเป็นเงินได้เนื่องจากกิจการของนายจ้างในประเทศไทย ซึ่งผู้มีเงินได้อยู่ในบังคับต้องเสีย

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามมาตรา 41 วรรคหนึ่ง แห่งประมวลรัษฎากร ดังนั้น สำนักงานใหญ่

ผู้จ่ายเงินได้จึงมีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา ณ ที่จ่าย ตามมาตรา 50(1) แห่ง

ประมวลรัษฎากร