ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีการเสียภาษีของนิติบุคคลอาคารชุด

บริษัท ค. ดำเนินกิจการรับเป็นที่ปรึกษาด้านการบัญชีและภาษีอากรลูกค้าของบริษัทฯ ซึ่งเป็น

นิติบุคคลอาคารชุดพักอาศัยริมทะเลต่างจังหวัดได้ดำเนินการตาม

คำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยภาษีอากร ที่ 33/2540 ฯ ให้นิติบุคคลอาคารชุดที่เข้าลักษณะตาม

คำวินิจฉัยดังกล่าว มิต้องนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มจากรายรับตามคำวินิจฉัยนั้น แต่เจ้าหน้าที่กรมสรรพากรได้

มาตรวจสอบรายละเอียด และแจ้งให้ทราบว่า มีรายรับบางประเภทไม่เข้าข่ายได้รับ

ยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มได้แก่

1. รายรับค่าซ่อมแซมเครื่องปรับอากาศ และอุปกรณ์ไฟฟ้า

นิติบุคคลอาคารชุดเรียกเก็บค่าซ่อมแซมเครื่องปรับอากาศ และอุปกรณ์ไฟฟ้าจากเจ้าของ

ห้องชุดเฉพาะรายที่แจ้งให้ทางนิติบุคคลอาคารชุดช่วยไปดำเนินการให้ เนื่องจากอาคารชุดดังกล่าวเป็น

อาคารชุดพักอาศัยริมทะเล เจ้าของห้องชุดส่วนใหญ่มีภูมิลำเนาอยู่กรุงเทพมหานคร จะเปิดใช้ห้องชุดเพื่อ

พักอาศัยเป็นครั้งคราว จึงทำให้ไม่สะดวกในการว่าจ้างช่างภายนอกมาซ่อมกรณีเครื่องปรับอากาศหรือ

อุปกรณ์ไฟฟ้าเสีย จึงขอให้นิติบุคคลอาคารชุดช่วยอำนวยความสะดวก โดยจัดบริการซ่อมแซมให้ ซึ่ง

นิติบุคคลอาคารชุดมิได้มีความประสงค์คิดหากำไรในส่วนนี้แต่อย่างไรค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมได้คำนวณ

จากต้นทุนวัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ พร้อมค่าแรงงานของช่าง ค่าพาหนะ ค่าเอกสารและค่าใช้จ่ายในการติดต่อสั่ง

ซื้อวัสดุ ประกอบกับการติดต่อโทรศัพท์ทางไกลกับเจ้าของห้องชุด โดยได้คำนวณเฉลี่ยเป็นประมาณการ

เปอร์เซ็นต์บวกเพิ่มในต้นทุนวัสดุอุปกรณ์ที่เรียกเก็บจากเจ้าของห้องชุดเช่นเดียวกัน เท่ากันทุกห้องชุดที่

เรียกให้ซ่อมแซม

2. รายรับค่าบริการรับฝากชำระค่าไฟฟ้า และค่าโทรศัพท์

เจ้าของห้องชุดส่วนใหญ่มีภูมิลำเนาอยู่กรุงเทพมหานคร ไม่สะดวกในการไปติดต่อชำระค่า

ไฟฟ้า และค่าโทรศัพท์ด้วยตนเอง ซึ่งการไฟฟ้า และองค์การโทรศัพท์ ได้จัดส่งใบแจ้งหนี้มาที่อาคารชุดฯ

ทุกเดือน เจ้าของห้องชุดจึงแจ้งความจำนงโดยฝากเงินจำนวนหนึ่งไว้กับนิติบุคคลอาคารชุด และขอให้

ช่วยชำระค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ดังกล่าวให้แทน ซึ่งนิติบุคคลอาคารชุดได้คิดค่าใช้จ่ายในการฝากชำระ โดย

คำนวณค่าใช้จ่ายของเจ้าหน้าที่ ค่าพาหนะ ค่าเอกสาร โทรสาร ค่าไปรษณีย์ในการติดต่อและจัดส่ง

เอกสารสรุปค่าใช้จ่ายให้เจ้าของห้องชุดเพื่อรับทราบทุกเดือน นอกจากนี้ยังมีค่าโทรศัพท์ในการติดตาม

ทวงถามเมื่อเงินฝากชำระใกล้หมดอีกด้วย จึงเป็นที่มาของการกำหนดค่าบริการรายปี เพื่อเรียกเก็บจาก

เจ้าของห้องชุด

3. รายรับค่าบริการโทรศัพท์ผ่านตู้สาขาโทรศัพท์

เจ้าของห้องชุดบางรายมิได้ติดตั้งโทรศัพท์สายตรง เมื่อจะใช้โทรศัพท์ก็จะต้องโทรศัพท์

ผ่านตู้สาขาโทรศัพท์ (ตู้ PABX) ของนิติบุคคลอาคารชุด ซึ่งนิติบุคคลอาคารชุดได้คิดค่าใช้จ่ายในการ

โทรศัพท์ โดยคำนวณจากค่าใช้จ่ายต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น คือ ต้นทุนค่าโทรศัพท์ขององค์การโทรศัพท์หรือ

การสื่อสารแห่งประเทศไทย ค่าซ่อมแซมบำรุงรักษาตู้สาขารวมถึง ค่าแรงงานช่างในการดูแล และ

อะไหล่อุปกรณ์ทดแทนของเสื่อมสภาพด้วย จึงได้กำหนดเป็นอัตราค่าบริการเรียกเก็บจากเจ้าของห้องชุด

บริษัทฯ เห็นว่า รายรับค่าบริการทั้ง 3 ประเภทข้างต้น นิติบุคคลอาคารชุดได้ให้บริการ

เฉพาะแก่เจ้าของห้องชุดโดยตรงเท่านั้น มิได้เป็นการบริการให้กับบุคคลอื่นใดเลย ซึ่งถือเป็นการบริการ

ทำนองเดียวกับ "ค่าใช้จ่ายที่จำเป็นอย่างอื่น" ที่นิติบุคคลอาคารชุดฯ เรียกเก็บจากเจ้าของห้องชุด ตาม

คำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยภาษีอากร ที่ 33/2540 ฯ รายรับดังกล่าวจึงควรได้รับ

การยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มด้วย บริษัทฯ จึงขอหารือว่า รายรับดังกล่าวได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม หรือไม่

จะได้แจ้งให้ลูกค้าทราบเพื่อปฏิบัติทางด้านภาษีอากรให้ถูกต้องต่อไป

กรณีตาม 1.-2. มิใช่เป็นการกระทำกิจการซึ่งตามปกติวิสัยในการจัดการดูแลรักษาอาคารชุด

เป็นกิจการที่จำเป็นและสมควร เพื่อประโยชน์ตามวัตถุประสงค์ตามที่กฎหมายว่าด้วยอาคารชุดกำหนดไว้

แต่เข้าลักษณะเป็นการกระทำของ "ผู้ประกอบการ" ซึ่ง ให้บริการในทางธุรกิจหรือวิชาชีพ ตามมาตรา

77/1(5) แห่งประมวลรัษฎากร เมื่อการกระทำกิจการซึ่งไม่ได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม มีมูลค่าของ

ฐานภาษีเกิน 1,200,000 บาทต่อปี จึงอยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 77/2 แห่ง

ประมวลรัษฎากร นิติบุคคลอาคารชุดต้องนำรายรับที่ได้จากกิจการดังกล่าวมาคำนวณเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม

ตามมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร

กรณีตาม 3. เข้าลักษณะเป็นค่าสาธารณูปโภคที่เป็นค่าโทรศัพท์ ถือเป็นการกระทำที่จำเป็น

และสมควรของนิติบุคคลอาคารชุด จึงไม่ต้องนำรายรับดังกล่าวมาคำนวณเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม