ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีลูกจ้างซึ่งเป็นสมาชิกกองทุนสำรองเลี้ยงชีพออกจากงานเพราะเกษียณอายุ

บริษัทฯ ในฐานะบริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับอนุญาตให้จัดการและบริหารกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ

บริษัทฯ ขอหารือปัญหาเกี่ยวกับกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ ดังนี้

1. ในกรณีข้อบังคับของนายจ้างมีข้อกำหนดเกี่ยวกับการเกษียณอายุไว้เป็นช่วง เช่น กำหนด

ให้พนักงานออกจากงานโดยถือเป็นการเกษียณอายุเมื่อมีอายุครบ 55 ปีขึ้นไปจนถึงวันแรกของเดือนถัด

จากเดือนที่พนักงานมีอายุครบ 60 ปี โดยเมื่อถึงช่วงเวลาดังกล่าว พนักงานและนายจ้างต้องทำข้อตกลง

เป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อกำหนดอายุเกษียณของพนักงาน กรณีดังกล่าวหากพนักงานได้เข้าเป็นสมาชิก

กองทุนสำรองเลี้ยงชีพมาแล้วไม่น้อยกว่า 5 ปี และได้รับเงินจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพจะได้รับยกเว้น

ภาษีหรือไม่

2. ในกรณีกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ หรือนายจ้างผู้มีหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย หัก

ภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายสำหรับเงินกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ หรือเงินค่าชดเชยที่จ่ายให้แก่พนักงานที่สิ้นสุดการ

เป็นสมาชิกกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ หรือสิ้นสุดการเป็นลูกจ้างไว้ไม่ครบถ้วน ใครจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบ

สำหรับภาษีในส่วนที่ไม่ได้มีการหักและนำส่ง รวมทั้งเงินเพิ่มและเบี้ยปรับ

1. กรณีนายจ้างและพนักงานตกลงกันเพื่อให้พนักงานออกจากงานโดยเกษียณอายุก่อนกำหนด

ไม่เข้าลักษณะเป็นการออกจากงานเพราะเกษียณอายุตามหลักเกณฑ์ของข้อ 1(1) ของ

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 52) เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และ

วิธีการ สำหรับกรณีลูกจ้างออกจากงานเพราะเกษียณอายุ ทุพพลภาพ หรือตาย ลงวันที่ 16 กุมภาพันธ์

พ.ศ. 2538 ดังนั้น เงินหรือผลประโยชน์ใด ๆ ที่พนักงานจะได้รับจากกองทุนสำรองเลี้ยงชีพจึงไม่ได้รับ

ยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามข้อ 2(36) ของกฎกระทรวง ฉบับที่ 126 (พ.ศ. 2509) ออกตาม

ความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 195

(พ.ศ. 2538) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร

2. กรณีผู้จ่ายเงินซึ่งมีหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ได้หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย และนำส่งไว้

แล้ว แต่ไม่ครบจำนวนที่ถูกต้อง ผู้มีหน้าที่หักภาษีซึ่งเป็นผู้จ่ายเงินต้องรับผิดร่วมกับผู้มีเงินได้ในการเสีย

ภาษีที่ต้องชำระตามจำนวนเงินภาษีที่ขาดไปตามมาตรา 54 วรรคหนึ่ง แห่งประมวลรัษฎากร และต้อง

เสียเงินเพิ่มอีกร้อยละ 1.5 ต่อเดือนหรือเศษของเดือนของเงินภาษีที่ต้องเสียหรือนำส่ง โดยไม่รวม

เบี้ยปรับตามมาตรา 27 แห่งประมวลรัษฎากร