ภาษีมูลค่าเพิ่มและภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย กรณีการคำนวณอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา

บริษัทฯ ประกอบกิจการการขายบริการ และมีบัญชีเงินฝากธนาคารเฉพาะเงินบาทเท่านั้น

(ไม่มีบัญชีเงินสกุลอื่น) บริษัทฯ มีธุรกรรมบางประการที่ต้องเป็นสกุลเงินตราต่างประเทศ เพื่อใช้เป็น

แนวทางในการปฏิบัติให้ถูกต้อง จึงขอทราบดังนี้

1. ในบางคราวบริษัทฯ จำเป็นต้องใช้บริการจากต่างประเทศและจะได้รับอินวอยส์เป็น

สกุลเงินต่างประเทศ เวลาบันทึกบัญชี โดยเดบิตค่าใช้จ่ายและเครดิตเจ้าหนี้ จะต้องใช้อัตราแลกเปลี่ยน

ตามมาตรา 9 หรือไม่

บริษัทฯ ไม่มีบัญชีธนาคารเป็นสกุลเงินต่างประเทศเวลาชำระหนี้ บริษัทฯ จะทำการ

โอนเงินผ่านธนาคารที่บริษัทฯ มีบัญชีอยู่โดยธนาคารจะเป็นผู้กำหนดอัตราแลกเปลี่ยนและหักจาก

บัญชีเงินฝากของบริษัทฯเลย กรณีนี้เวลาที่บริษัทฯ ยื่นภาษีมูลค่าเพิ่มตามแบบ ภ.พ.36 และภาษีหัก ณ

ที่จ่ายตามแบบ ภ.ง.ด.54 จะใช้อัตราแลกเปลี่ยนจริงตามธนาคารได้เลยหรือไม่ หรือจะต้องใช้มาตรา

9 ในการคำนวญฐานภาษีใหม่

2. ลูกค้าบางรายทำสัญญาค่าบริการกับบริษัทฯ เป็นสกุลเงิน US$ โดยระบุว่าจะต้องชำระ

เป็นเงินบาทโดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนตาม TT selling ของธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่ง ณ วันชำระหนี้

2.1 กรณีที่บริษัทฯ ออกอินวอยส์จะต้องออกเป็นสกุลเงิน US$ จะต้องใช้

อัตราแลกเปลี่ยน ตามมาตรา 9 หรือไม่ ในการเดบิตลูกหนี้ และเครดิตรายได้

2.2 เมื่อมีการรับชำระหนี้ทางลูกค้าจะโอนเงินเข้าบัญชีเงินฝากของบริษัทฯ เลย

ตามที่ระบุไว้ในสัญญา บริษัทฯ สามารถใช้อัตราแลกเปลี่ยนตามจริงของธนาคารเป็นตัวคำนวณฐานภาษีใน

การออกใบกำกับภาษีขายและภาษีหัก ณ ที่จ่ายได้เลยหรือไม่ หรือจะต้องใช้มาตรา 9 ในการคำนวณ

ฐานภาษีใหม่

3. บริษัทฯ ได้ให้บริษัทที่มีส่วนเกี่ยวข้องกันในต่างประเทศกู้เงินไปจำนวนหนึ่งเป็นสกุลเงิน

US$ โดยบริษัทฯ จะจัดส่งอินวอยส์ค่าดอกเบี้ยให้เป็นประจำทุกเดือน ในกรณีนี้ตอนเดบิตลูกหนี้ และ

เครดิตรายได้ค่าดอกเบี้ยจะต้องใช้มาตรา 9 หรือไม่

1. ในการบันทึกบัญชีของบริษัทฯ ให้เป็นไปตามวิธีการ หลักเกณฑ์ และการปฏิบัติทางบัญชีที่

รับรองทั่วไป กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ต้องคำนวณค่าหรือราคาเป็นเงินตราไทย เพื่อปฏิบัติตาม

ประมวลรัษฎากรแต่อย่างใด

2. กรณีตาม 1. บริษัทฯ มีการชำระค่าบริการเป็นเงินตราต่างประเทศ ในระหว่างรอบ

ระยะเวลาบัญชี บริษัทฯ ต้องคำนวณค่าหรือราคาเป็นเงินตราไทยตามราคาตลาดในวันที่ชำระหนี้นั้น ตาม

มาตรา 65 ทวิ (5) วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร

สำหรับการนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่มตามแบบ ภ.พ.36 และในการนำส่งภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย

ตามแบบ ภ.ง.ด.54 ให้บริษัทฯ คำนวณภาษีที่ต้องนำส่งโดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราตามอัตราอ้างอิง

(อัตราขายถัวเฉลี่ย) ประจำวันที่ธนาคารแห่งประเทศไทย ประกาศไว้เป็นอัตราแลกเปลี่ยนใน

การคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยของวันถัดไป ตามมาตรา 9 แห่งประมวลรัษฎากร ตาม

ประกาศกระทรวงการคลังเรื่อง อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทย ตามมาตรา 9

แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2541

3. กรณีตาม 2. บริษัทฯ คิดค่าบริการกับลูกค้าโดยตกลงราคาเป็นเงินตราต่างประเทศ

บริษัทฯต้องแสดงมูลค่าของค่าบริการและจำนวนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นหน่วยเงินตราไทยในใบกำกับภาษี โดย

ให้ใช้อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยตามอัตราอ้างอิงประจำวัน (อัตราซื้อ

ถัวเฉลี่ย) ที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศ ทั้งนี้ ตามมาตรา 9 แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับข้อ

2 (1) แห่งคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.71/2541 ฯ ลงวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ดังนี้(1) กรณีได้

รับชำระเป็นเช็คหรือตั๋วแลกเงิน ให้ใช้อัตราซื้อถัวเฉลี่ยทางตั๋วเงิน(2) กรณีได้รับชำระโดยวิธีโอนเงิน

ผ่านธนาคาร ให้ใช้อัตราซื้อถัวเฉลี่ยทางโทรเลข

4. กรณีตาม 3. ในการลงบัญชีลูกหนี้และรายได้ค่าดอกเบี้ยที่เป็นเงินตราต่างประเทศ

กฎหมายไม่ได้กำหนดให้ต้องคำนวณค่าหรือราคาเป็นเงินตราไทย เพื่อปฏิบัติตามประมวลรัษฎากร แต่

อย่างใด แต่ถ้า

(1) กรณีบริษัทฯ ได้รับชำระดอกเบี้ยเงินกู้เป็นเงินตราต่างประเทศในระหว่างรอบ

ระยะเวลาบัญชีบริษัทต้องคำนวณค่าหรือราคาเป็นเงินตราไทยตามราคาตลาด ในวันที่ได้รับชำระดอกเบี้ย

นั้น ตามมาตรา 65 ทวิ (5) วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร

(2) กรณีบริษัทฯ มีดอกเบี้ยค้างรับซึ่งมีค่าหรือราคาเป็นเงินตราต่างประเทศที่เหลืออยู่

ในวันสุดท้ายของรอบระยะเวลาบัญชี บริษัทฯ ต้องคำนวณค่าหรือราคาเป็นเงินตราไทยตามอัตราถัวเฉลี่ย

ที่ธนาคารพาณิชย์รับซื้อ ซึ่งธนาคารแห่งประเทศไทยคำนวณไว้ ตามมาตรา 65 ทวิ (5) วรรคหนึ่ง แห่ง

ประมวลรัษฎากร