การยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีรับเงินค่าตอบแทนในต่างประเทศ

สำนักงานผู้แทน อ. ได้หารือปัญหาเกี่ยวกับการยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีบริษัท

อ. ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ในประเทศอิสราเอล ได้แต่งตั้งให้นาย ม. เป็นผู้จัดการสำนักงานผู้แทนใน

ประเทศไทย โดยมีหน้าที่ให้คำปรึกษาเกี่ยวกับสินค้าอาวุธยุทโธปกรณ์แก่ส่วนราชการซึ่งเป็นลูกค้าของ

บริษัทฯ ในประเทศไทย รวมทั้งรายงานความเคลื่อนไหวทางธุรกิจเกี่ยวกับความต้องการใช้อาวุธใน

ประเทศไทยให้สำนักงานใหญ่ทราบ ซึ่งในการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าว นาย ม. จะเดินทางเข้ามาใน

ประเทศไทยเป็นครั้งคราวและมีระยะเวลาในช่วงสั้น ๆ รวมแล้วเพียง 19 วัน ในปี 2544 ที่ ผ่านมา

ทั้งนี้ บุคคลดังกล่าวจะได้รับค่าตอบแทนการทำงานจากสำนักงานใหญ่ในประเทศอิสราเอล และเสียภาษีที่

ประเทศอิสราเอล จากข้อเท็จจริงดังกล่าว สำนักงานฯ จึงขอหารือว่านาย ม.จะได้รับการยกเว้น

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในประเทศไทย ตามอนุสัญญาระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาล

แห่งรัฐอิสราเอลเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนและป้องกันการเลี่ยงรัษฎากรในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจาก

เงินได้หรือไม่ และหากปรากฏว่าบุคคลดังกล่าวได้รับการยกเว้นไม่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาแล้ว

ยังคงมีหน้าที่ในการยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้หรือไม่

กรณี นาย ม. ได้รับเงินค่าตอบแทนสำหรับการเข้ามาทำงานในสำนักงานผู้แทนประจำ

ประเทศไทยของบริษัทฯ แม้จะได้รับค่าตอบแทนดังกล่าวจากสำนักงานใหญ่ในประเทศอิสราเอล

ค่าตอบแทนที่ได้รับนั้นเข้าลักษณะเป็นเงินได้ เนื่องจากหน้าที่งานหรือกิจการที่ทำในประเทศไทย ซึ่งบุคคล

ต่างด้าวดังกล่าว ย่อมมีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในประเทศไทยตามมาตรา 41 วรรคหนึ่ง

แห่งประมวลรัษฎากรอย่างไรก็ดี หากปรากฏข้อเท็จจริงว่านาย ม.อยู่ในประเทศไทยชั่วระยะเวลาหนึ่ง

หรือหลายระยะเวลารวมกันไม่เกิน 183 วันในรอบระยะเวลาสิบสองเดือนใด ๆ โดยค่าตอบแทนที่ ได้

รับนั้น จ่ายโดยหรือในนามของนายจ้างผู้ซึ่งมิได้เป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ในประเทศไทย และค่าตอบแทนดังกล่าว

มิได้ตกเป็นภาระของสำนักงานผู้แทนซึ่งบริษัทฯ นายจ้างมีอยู่ในประเทศไทยแล้ว บุคคลต่างด้าวดังกล่าว

ย่อมได้รับการยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในประเทศไทยตามข้อ 15 แห่งอนุสัญญาดังกล่าวประกอบ

กับมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 18) พ.ศ. 2505 และไม่อยู่ในบังคับต้องยื่น

แบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาตามมาตรา 56 แห่งประมวลรัษฎากร