ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีการหักค่าใช้จ่ายของผู้มีเงินได้จากการประกอบกิจการให้เช่าวีดีโอ และวีดีโอซีดี

สำนักเลขาธิการนายกรัฐมนตรีได้ส่งคำร้องของนาย พ. หารือเรื่อง

ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีการหักค่าใช้จ่ายของผู้มีเงินได้จากการประกอบกิจการให้เช่าและซื้อขาย

วีดีโอและวีดีโอซีดี

ผู้ประกอบกิจการซื้อมาขายไป วีดีโอ และวีดีโอซีดี ได้รับ เงินได้พึงประเมินซึ่งเข้าลักษณะ

เป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(8) แห่งประมวลรัษฎากร โดยเป็นกิจการที่เมื่อมีการซื้อขาย

เกิดขึ้น ผู้ขายต้องโอนกรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินให้แก่ผู้ซื้อและผู้ซื้อต้องใช้ราคาทรัพย์สินนั้นให้แก่ผู้ขาย ตาม

มาตรา 453 และมาตรา 458 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จึงหักค่าใช้จ่ายเหมาได้ในอัตรา

ร้อยละ 80 ตามมาตรา 46 แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับมาตรา 8(25) แห่งพระราชกฤษฎีกา

ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการกำหนดค่าใช้จ่ายที่ยอมให้หักจากเงินได้พึงประเมิน (ฉบับที่

11) พ.ศ. 2502

สำหรับผู้ประกอบกิจการให้เช่าวีดีโอและวีดีโอซีดี ได้รับเงินได้พึงประเมินซึ่งเข้าลักษณะเป็น

เงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(5) แห่งประมวลรัษฎากร โดยเป็นกิจการที่ผู้ให้เช่า ตกลงให้ผู้เช่าได้

ใช้หรือได้รับประโยชน์ในทรัพย์สินที่เช่าซึ่งระยะเวลาอันมีจำกัด และผู้เช่าตกลงให้ค่าเช่าเพื่อการนั้นโดย

เมื่อสัญญาเช่าได้เลิกหรือระงับลงผู้เช่าต้องส่งคืนทรัพย์สินในสภาพเดิม ผู้ให้เช่าจึงเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์

ในทรัพย์สินที่ให้เช่าตลอดระยะเวลาเช่าเพียงแต่มอบทรัพย์สินที่ให้เช่าให้ผู้เช่าได้ใช้หรือได้รับประโยชน์

ในทรัพย์สินที่เช่าเท่านั้น ตามมาตรา 537 และมาตรา 561 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ จึงหัก

ค่าใช้จ่ายเหมาได้ในอัตราร้อยละ 10 ตามมาตรา 43 แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับมาตรา 5(1)

(จ) แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 11) พ.ศ. 2502 เว้นแต่ผู้มีเงินได้จากกิจการดังกล่าว ได้แสดง

หลักฐานต่อเจ้าพนักงานประเมินและพิสูจน์ได้ว่ามีค่าใช้จ่ายมากกว่าค่าใช้จ่ายเหมาก็ยอมให้หักค่าใช้จ่าย

ได้ตามความจำเป็นและสมควร ทั้งนี้ ให้นำมาตรา 65 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร มาบังคับใช้โดยอนุโลม

แต่ถ้าตามหลักฐานที่นำมาพิสูจน์นั้นปรากฏว่ามีรายจ่ายที่หักได้ตามกฎหมายน้อยกว่าอัตราค่าใช้จ่ายเหมาก็

ให้ถือว่ามีค่าใช้จ่ายเพียงเท่าหลักฐานที่นำมาพิสูจน์ ตามมาตรา 8 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 11)

พ.ศ. 2502