ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาหัก ณ ที่จ่าย กรณีผู้มีเงินได้ครบเกษียณอายุงาน

รัฐวิสาหกิจสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรีใช้หลักเกณฑ์การเกษียณอายุผู้ปฏิบัติงานให้พ้นตำแหน่ง

ในวันที่ 1 ตุลาคมของทุกปี ดังนั้น ผู้ปฏิบัติงานที่จะเกษียณอายุงานในปีนั้น ๆ จึงมีระยะเวลาทำงานเพียง

9 เดือน แต่ตามแนวปฏิบัติของกรมสรรพากรกำหนดให้ผู้จ่ายเงินได้ต้องนำเงินได้พึงประเมินที่จ่ายคูณด้วย

จำนวนคราวที่จะต้องจ่ายเพื่อให้ได้จำนวนเงินเสมือนหนึ่งว่าได้จ่ายทั้งปีคือคูณด้วย 12 แล้วนำไปคำนวณ

ภาษี เป็นผลให้ผู้ปฏิบัติงานของรัฐวิสาหกิจ ที่ครบเกษียณอายุงานถูกหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย เกินเป็นเงิน

จำนวนมาก และต้องขอคืนภาษีดังกล่าวในแบบแสดงรายการภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาสำหรับปีภาษีนั้น ๆ

รัฐวิสาหกิจจึงขอให้กรมสรรพากรพิจารณาทบทวนแนวปฏิบัติในการคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาหัก ณ

ที่จ่าย ตามมาตรา 50 (1) แห่งประมวลรัษฎากร สำหรับผู้มีเงินได้ที่ครบเกษียณอายุงานโดยใช้

เงินได้พึงประเมินที่จ่ายคูณด้วยจำนวนคราวที่จ่ายจริงคือคูณด้วย 9 เพื่อใช้ในการคำนวณภาษีเงินได้ เพื่อ

ให้เกิดความเป็นธรรมแก่ผู้เสียภาษี รวมทั้งลดขั้นตอนการตรวจสอบและการคืนภาษีของกรมสรรพากร

การคำนวณภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาหัก ณ ที่จ่าย สำหรับเงินได้พึงประเมิน ตามมาตรา

40 (1) และ (2) แห่งประมวลรัษฎากร ต้องคำนวณหักตามวิธีการตามมาตรา 50 (1) แห่ง

ประมวลรัษฎากร โดยให้คูณเงินได้พึงประเมินที่จ่ายด้วยจำนวนคราวที่ต้องจ่ายเพื่อให้ได้จำนวนเงิน

เสมือนหนึ่งว่าได้จ่ายทั้งปีเสมอ ไม่ว่าผู้มีเงินได้จะเกษียณอายุในระหว่างปีหรือไม่ก็ตาม กรณีรัฐวิสาหกิจ

จ่ายเงินเดือนเป็นรายเดือน ดังนั้น การคำนวณหักภาษี ณ ที่จ่าย ต้องคูณด้วยจำนวนคราวที่จะต้องจ่ายคือ

12 เสมอ เพื่อให้ได้จำนวนเงินเสมือนหนึ่งว่าได้จ่ายทั้งปี โดยไม่คำนึงว่าผู้รับเงินเดือนจะทำงานเต็ม

ปีภาษีหรือไม่ ทั้งนี้ ตามนัยมาตรา 50 (1) แห่งประมวลรัษฎากร