ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีการใช้อัตราแลกเปลี่ยนในการออกใบกำกับภาษี

บริษัทฯ เป็นผู้ให้บริการรับฝากสินค้าเหลวในคลังเก็บสินค้า ทำสัญญารับฝากสินค้าไว้กับ

ลูกค้าซึ่งเป็นนิติบุคคลในประเทศไทย ก่อนวันที่ 1 พฤษภาคม 2541 โดยคิดค่าบริการรับฝากเป็นเงินตรา

ต่างประเทศ (เหรียญสหรัฐอเมริกา) แต่การชำระค่าบริการจริงสัญญากำหนดไว้ให้ชำระเป็นเงินบาทใน

จำนวนเทียบเท่ากับเงินตราต่างประเทศ ซึ่งมีวิธีคำนวณ 2 วิธี แล้วแต่ข้อกำหนดในสัญญากับลูกค้าแต่ละ

ราย คือ

1. บริษัทฯ ออกใบแจ้งหนี้เป็นเงินบาท โดยคำนวณค่าบริการเป็นเงินบาทจากอัตรา

ค่าบริการตามสัญญาซึ่งเป็นเงินตราต่างประเทศ คูณด้วยอัตราแลกเปลี่ยนถัวเฉลี่ยของอัตราซื้อและอัตรา

ขายทางโทรเลขของธนาคารพาณิชย์แห่งหนึ่ง ณ วันที่ออกใบแจ้งหนี้ (กำหนดไว้ในสัญญา) โดยใบแจ้งหนี้

ระบุค่าบริการและภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นเงินบาทโดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศข้างต้น เมื่อได้

รับเงินบริษัทฯ จะออกใบกำกับภาษีตามจำนวนที่ระบุไว้ในใบแจ้งหนี้ดังกล่าว

2. บริษัทฯ ออกใบแจ้งหนี้เป็นเงินตราต่างประเทศ เมื่อถึงกำหนดชำระเงิน บริษัทฯ จะ

ออกใบกำกับภาษี โดยคำนวณค่าบริการ และภาษีมูลค่าเพิ่ม จากอัตราค่าบริการที่เรียกเก็บซึ่งเป็น

เงินตราต่างประเทศ คูณด้วยอัตราแลกเปลี่ยนถัวเฉลี่ยของอัตราขายทางโทรเลขของธนาคารพาณิชย์แห่ง

หนึ่ง ณ วันถึงกำหนดชำระเงินในใบแจ้งหนี้ (กำหนดไว้ในสัญญา)

ตามข้อเท็จจริงข้างต้น บริษัทฯ มีความเข้าใจว่า บริษัทฯ ได้ตกลงค่าบริการและได้รับ

ชำระเงินจากลูกค้าเป็นเงินบาท จึงสามารถคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มจากฐานภาษีซึ่งเป็นเงินบาทที่บริษัทฯ

ได้รับ จึงไม่เข้าหลักเกณฑ์ที่ต้องใช้อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.

71/2541 ฯ จึงขอทราบว่าความเข้าใจของบริษัทฯ ถูกต้องหรือไม่ และหากมีการทำสัญญาในทำนอง

เดียวกันนี้อีก หลังวันที่ 31 พฤษภาคม 2541 บริษัทฯ จะต้องคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มอย่างไร เพื่อบริษัทฯ

จะได้ยึดถือเป็นแนวทางปฏิบัติต่อไป

1. ใบแจ้งหนี้ไม่ใช่เอกสารการค้าที่กฎหมายกำหนดให้ต้องคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็น

เงินตราไทยเพื่อปฏิบัติตามประมวลรัษฎากร แต่อย่างใด

2. กรณีตาม 1. และ 2. การให้บริการโดยสัญญากำหนดให้ชำระค่าบริการเป็นเงินตรา

ต่างประเทศหรือกำหนดให้ชำระเป็นเงินบาท โดยเทียบกับเงินตราต่างประเทศข้างต้นถือเป็นการ

ให้บริการรับฝากสินค้าเหลวให้กับลูกค้าในราชอาณาจักร โดยตกลงราคาเป็นเงินตราต่างประเทศ

ดังนั้น ตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม 2541 บริษัทฯ จึงต้องแสดงมูลค่าของบริการและ

จำนวนภาษีมูลค่าเพิ่มในใบกำกับภาษีเป็นหน่วยเงินตราไทย โดยให้ใช้อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราตามอัตรา

อ้างอิง (อัตราซื้อถัวเฉลี่ย) ประจำวันที่ธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศไว้เป็นอัตราแลกเปลี่ยนใน

การคำนวณเงินตราต่างประเทศเป็นเงินตราไทยของวันถัดไป ตามมาตรา 9 แห่งประมวลรัษฎากร

ประกอบกับข้อ 2 (1) แห่งคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.71/2541 ฯ ลงวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ.2541

ดังนี้

(1) กรณีได้รับชำระโดยวิธีโอนเงินผ่านธนาคาร ให้ใช้อัตราซื้อถัวเฉลี่ยทางโทรเลข

(2) กรณีได้รับชำระเป็นเช็คหรือตั๋วแลกเงิน ให้ใช้อัตราซื้อถัวเฉลี่ยทางตั๋วเงิน