ข้อหารือดัชนีข้อหารือกรมสรรพากร (ไม่ใช่เว็บทางการ)ค้นหา

ภาษีเงินได้นิติบุคคลหัก ณ ที่จ่ายกรณีส่งสินค้าไปจำหน่ายในต่างประเทศ

กค 0811(กม)/878 · 4 พฤษภาคม 2541

เลขที่หนังสือ
กค 0811(กม)/878
วันที่
4 พฤษภาคม 2541
ข้อกฎหมาย
มาตรา 40มาตรา 70
เลขตู้
61/26665

1.ข้อหารือ

บริษัท เป็นผู้ผลิตชิ้นส่วนอุปกรณ์อิเลคโทรนิคส์ส่งออกไปจำหน่ายต่างประเทศ โดยจ่าย

ค่านายหน้าค่าขายสินค้าให้นิติบุคคลในประเทศอิสราเอล สวิตเซอร์แลนด์ และสหรัฐอเมริกา บริษัทฯ จึง

หารือว่า เมื่อบริษัทฯ จ่ายค่านายหน้าให้นิติบุคคลในประเทศดังกล่าว บริษัทฯ จะต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย

หรือไม่

2.แนววินิจฉัย

1. กรณีการจ่ายค่านายหน้าให้นิติบุคคลในประเทศอิสราเอล และประเทศ

สวิตเซอร์แลนด์

หากนิติบุคคลในประเทศทั้ง 2 ดังกล่าว ไม่มีสถานประกอบการถาวรในประเทศไทย

ตามนัยข้อ 5 แห่งอนุสัญญาเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนฯ ระหว่างรัฐบาลแห่งประเทศไทย กับรัฐบาล

แห่งประเทศอิสราเอลและระหว่างประเทศไทยกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ กล่าวคือ ค่านายหน้าจาก

การขายสินค้า เป็นเงินได้เนื่องจากการรับทำงานให้ และเป็นเงินได้พึงประเมิน ตามมาตรา 40 (2)

แห่งประมวลรัษฎากร และเข้าลักษณะเป็นเงินได้ประเภทกำไรจากธุรกิจ ตามอนุสัญญา เพื่อการเว้น

การเก็บภาษีซ้อนฯ เมื่อนิติบุคคลในประเทศทั้ง 2 ข้างต้น เป็นผู้มีถิ่นที่อยู่ในประเทศอิสราเอล และ

ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ตามลำดับ และไม่มีสถานประกอบการถาวรในประเทศไทย นิติบุคคลผู้มีเงินได้จึง

ไม่อยู่ในข่ายต้องเสียภาษีเงินได้ในประเทศไทย ตามข้อ 7 แห่งอนุสัญญาฯ และตามมาตรา 3 แห่ง

พระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 18) พ.ศ. 2505

บริษัทฯ ผู้จ่ายเงินได้จึงไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย

2. กรณีการจ่ายค่านายหน้าให้นิติบุคคลในประเทศสหรัฐอเมริกา

หากเป็นการจ่ายค่านายหน้าให้แก่นิติบุคคลในประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อนวันที่ 1

มิถุนายน 2541 กล่าวคือ การจ่ายเงินได้พึงประเมิน ตามมาตรา 40 (2) แห่งประมวลรัษฎากร ให้แก่

นิติบุคคลต่างประเทศที่มิได้ประกอบกิจการในประเทศไทย บริษัทฯ ผู้จ่ายเงินได้มีหน้าที่ต้องหักภาษีจาก

เงินที่จ่ายในอัตราร้อยละ 15 ตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากร

แต่หากเป็นการจ่ายค่านายหน้าให้แก่นิติบุคคลในประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่วันที่ 1

มิถุนายน 2541 ซึ่งเป็นวันที่อนุสัญญาระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยและรัฐบาลแห่งสหรัฐอเมริกา

เพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนฯ ในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีหัก ณ ที่จ่าย มีผลใช้บังคับและนิติบุคคลดังกล่าวไม่มี

สถานประกอบการถาวรในประเทศไทย ตามนัยข้อ 5 แห่งอนุสัญญาฯ นิติบุคคลผู้มีเงินได้ไม่อยู่ในข่ายต้อง

เสียภาษีเงินได้ในประเทศไทยตามข้อ 7 แห่งอนุสัญญาฯ และตามมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกา ออก

ตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 18) พ.ศ. 2505 ซึ่งบริษัทฯ

ผู้จ่ายเงินได้จะไม่มีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย

ข้อหารือที่เกี่ยวข้อง

เรียงตามวันที่ จากใหม่ไปเก่า

  1. 19 ตุลาคม 2548

    ภาษีเงินได้นิติบุคคลหัก ณ ที่จ่าย กรณีจ่ายค่าธรรมเนียมและค่าที่ปรึกษาไปต่างประเทศ

    กค 0706/8657

  2. 9 กุมภาพันธ์ 2547

    ภาษีเงินได้นิติบุคคลและภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีค่าตอบแทนการเป็นตัวแทนจำหน่ายที่จ่ายให้บริษัทต่างประเทศ

    กค 0706/1281

  3. 2 พฤษภาคม 2546

    ภาษีเงินได้นิติบุคคลหัก ณ ที่จ่าย กรณีจ่ายเงินซื้อเครื่องจักรและอุปกรณ์

    กค 0706/4105

  4. 17 มีนาคม 2546

    ภาษีเงินได้นิติบุคคลตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากร กรณีจ่ายค่าสินค้าและค่าบริการไปต่างประเทศ

    กค 0706/2565

  5. 7 กันยายน 2542

    ภาษีเงินได้นิติบุคคล ตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากร

    กค 0811/09288

  6. 10 พฤศจิกายน 2541

    ภาษีเงินได้นิติบุคคลหัก ณ ที่จ่าย กรณีจ่ายค่านายหน้าให้บุคคลธรรมดาและนิติบุคคล

    กค 0811/15588

บริการเสริม

ต้องการผู้เชี่ยวชาญช่วยดูกรณีของคุณ

ข้อหารือผูกพันเฉพาะผู้ยื่นหารือรายนั้น หากกรณีของคุณมีข้อเท็จจริงต่างออกไป ทีมที่ปรึกษาด้านภาษีที่ผู้ดูแลเว็บไซต์ร่วมงานด้วยสามารถช่วยตรวจสอบกรณีจริงของคุณได้ การกรอกข้อมูลเป็นการขอให้ติดต่อกลับเท่านั้น ไม่มีการเรียกเก็บเงินบนเว็บไซต์นี้

ชื่อ เบอร์โทรศัพท์ และประเด็นที่กรอกใช้เพื่อติดต่อกลับเท่านั้น ไม่เผยแพร่ ดู ความเป็นส่วนตัว

อ้างมาตรา 40 เช่นกัน

ดูทั้งหมด

อ้างมาตรา 70 เช่นกัน

ดูทั้งหมด

เนื้อหานี้เป็นการนำเสนอสิ่งที่กรมสรรพากรเคยวินิจฉัยไว้เท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางภาษี เว็บไซต์นี้ไม่ใช่เว็บไซต์ทางการของกรมสรรพากร โปรดตรวจสอบกับกรมสรรพากรหรือผู้เชี่ยวชาญก่อนตัดสินใจใด ๆ