ภาษีเงินได้นิติบุคคลหัก ณ ที่จ่าย กรณีจ่ายค่าธรรมเนียมและค่าที่ปรึกษาไปต่างประเทศ

ปัญหาภาษีหัก ณ ที่จ่าย กรณีจ่ายค่าธรรมเนียมและค่าที่ปรึกษาไป

ต่างประเทศ สรุปข้อเท็จจริง ดังนี้

1. จากการวิเคราะห์ข้อมูลการยื่นแบบ ภ.พ.36 ปรากฏว่า มีการจ่าย

ค่าธรรมเนียมการให้คำแนะนำและปรึกษาให้แก่ บริษัท อ. ซึ่งเป็นการจ่ายเงินให้

บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศและมิได้

กระทำกิจการในประเทศไทย แต่บริษัทฯ มิได้หักภาษี และนำส่งด้วยแบบ ภ.ง.ด.54

ตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากรแต่อย่างใด

2. บริษัทฯ เป็นนิติบุคคลในเครือเดียวกันของกลุ่มบริษัท ม. ที่ถือหุ้นทั้ง

ทางตรงและทางอ้อมโดยกลุ่มบริษัท ม. ในการบริหารงานของบริษัทในเครือ ม. จะ

ใช้วิธีการจัดสรรพนักงานที่มีความรู้ความสามารถเฉพาะด้าน ขึ้นเป็นกลุ่มสนับสนุน

ร่วม เป็นหน่วยงานกลางของกลุ่ม ม. ทำหน้าที่ให้การสนับสนุนการบริหารการ

จัดการ การดำเนินงานและการควบคุมต้นทุนของบริษัทในเครือทั่วโลก โดย

ค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นทั้งหมดจะทำการปันส่วนไปยังบริษัทฯ ทั้งนี้ บริษัทฯ จะจ่ายเงิน

ค่าตอบแทนให้ บริษัท อ. ซึ่งเป็นบริษัทในเครือ บริษัท ม. เช่นกัน การดำเนินการ

ดังกล่าวจะมีหลักเกณฑ์การปันส่วนรายจ่ายจากรายรับ จึงถือเป็นการจ่ายเงินได้พึง

ประเมินที่เข้าลักษณะ “ค่าสิทธิ” ตามข้อ 12 วรรคสอง แห่งอนุสัญญาระหว่างรัฐบาล

แห่งราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์ เพื่อการเว้นการเก็บภาษี

ซ้อนและการป้องกันการเลี่ยงการรัษฎากรในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจากเงินได้

กรณีเงินได้จากสัญญาให้บริการตามข้อเท็จจริงดังกล่าว บริษัท อ. ผู้ว่าจ้าง

มีสถานภาพเป็นสำนักงานสาขาของบริษัทต่างประเทศ จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายของ

มลรัฐเดลาแวร์ ประเทศสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ บริษัท อ. ผู้รับจ้าง มีสถานภาพ

เป็นสำนักงานสาขาของบริษัทต่างประเทศ จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายของประเทศ

สหรัฐอเมริกา กรณีดังกล่าว แม้เป็นการจ่ายเงินได้จากประเทศไทยไปยังประเทศ

สิงคโปร์ แต่ไม่อาจปรับใช้บทบัญญัติแห่งอนุสัญญาระหว่างรัฐบาลแห่ง

ราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์ เพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อน

และการป้องกันการเลี่ยงการรัษฎากรในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจากเงินได้ แต่ต้อง

พิจารณาถึงบทบัญญัติแห่งอนุสัญญาระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทย และ

รัฐบาลแห่งสหรัฐอเมริกาเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนและการป้องกันการเลี่ยงการ

รัษฎากรในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจากเงินได้ เนื่องจากบริษัท อ. ผู้มีเงินได้พึง

ประเมินมีถิ่นที่อยู่ตามกฎหมายของประเทศสหรัฐอเมริกา ทั้งนี้ ตามข้อ 1 วรรค

หนึ่งแห่งอนุสัญญาระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทย และรัฐบาลแห่ง

สหรัฐอเมริกาเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนและการป้องกันการเลี่ยงการรัษฎากรใน

ส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจากเงินได้ นอกจากนี้ ลักษณะงานตามสัญญาให้บริการที่

บริษัท อ. มีหน้าที่ต้องดำเนินการคือการสนับสนุนในระดับภูมิภาค (Regional

Operating Center) สำหรับการโฆษณา (Regional Advertising) การวิจัยและ

พัฒนาเพื่อปรับปรุงส่วนแบ่งตลาดสำหรับกลุ่มสินค้าภายในเครือเดียวกัน

(Regional Franchises) ระบบสารสนเทศ (Information System) การบริหารทาง

การเงิน (Services and Finances) การจัดการด้านบุคลากร (Personal and

Organization) ซึ่งลักษณะงานถือเป็นการทำหน้าที่เพื่อสนับสนุนการดำเนินงาน

ทางภูมิภาคให้แก่บริษัทภายในเครือ มิใช่เป็นค่าตอบแทนจากการใช้หรือสิทธิใน

การใช้ลิขสิทธิ์ใด ๆ ในงานวรรณกรรม ศิลปะ หรือ วิทยาศาสตร์ สิทธิบัตร

เครื่องหมายการค้า แบบ หรือหุ่นจำลอง แผนผังสูตรลับหรือกรรมวิธีใด ๆ หรือเป็น

ค่าตอบแทนเพื่อการใช้หรือสิทธิในการใช้อุปกรณ์ทางอุตสาหกรรม พาณิชยกรรม

หรือวิทยาศาสตร์ หรือเป็นการถ่ายทอดข้อสนเทศที่เกี่ยวกับประสบการณ์ทาง

อุตสาหกรรม พาณิชยกรรม หรือวิทยาศาสตร์ ตามข้อ 12 วรรคสาม แห่งอนุสัญญา

ระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทย และรัฐบาลแห่งสหรัฐอเมริกาเพื่อการเว้นการ

เก็บภาษีซ้อนและการป้องกันการเลี่ยงการรัษฎากรในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจาก

เงินได้ แต่ถือเป็นกำไรจากธุรกิจ ดังนั้น หากบริษัท อ. ได้ให้บริการดังกล่าวใน

ต่างประเทศ และมิได้กระทำผ่านสถานประกอบการถาวรในประเทศไทย บริษัท อ.

จึงไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลในประเทศไทยจากการให้บริการดังกล่าว

ทั้งนี้ ตามข้อ 7 วรรคหนึ่ง แห่งอนุสัญญาระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทย และ

รัฐบาลแห่งสหรัฐอเมริกาเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนและการป้องกันการเลี่ยงการ

รัษฎากรในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจากเงินได้ ประกอบกับมาตรา 3 แห่งพระราช

กฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 18) พ.ศ. 2505 บริษัทฯ ไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้นิติบุคคล

ตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากร