ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม

ดำเนินธุรกิจแบบ Drop Ship และ Consignment ในระบบ Just In Time ดังต่อไปนี้

1. ระบบ Drop Ship

บริษัท A ในประเทศไทยเป็นผู้ผลิตและส่งออกได้รับการส่งเสริมการลงทุนบริษัท A สั่งซื้อ

สินค้าในราคาสกุลเงินดอลล่าร์จากบริษัท B ซึ่งอยู่ต่างประเทศ บริษัท B มีบริษัท C ซึ่งอยู่ใน

ประเทศไทยเป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้าโดยบริษัท B ได้มีคำสั่งให้บริษัท C เป็นผู้จัดส่งสินค้าให้บริษัท A เมื่อ

ถึงกำหนดส่งของบริษัท C จะออกแต่ใบส่งของเป็นสกุลเงินบาทให้บริษัท A

1.1 ระหว่างบริษัท A และบริษัท B เป็นการซื้อขายในราชอาณาจักรไทยหรือไม่ เมื่อ

บริษัท A จ่ายเงินค่าซื้อสินค้าให้บริษัท B บริษัท A ต้องเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากบริษัท B ใช่หรือไม่

และบริษัท A นำมาถือเป็นภาษีซื้อได้หรือไม่ หากบริษัท A ต้องออกภาษีมูลค่าเพิ่มให้บริษัท B โดยคำนวณ

ตามระเบียบของกรมสรรพากร บริษัท A นำมาถือเป็นภาษีซื้อได้หรือไม่

1.2 เมื่อบริษัท C ส่งของให้บริษัท A และเรียกเก็บเงินจากบริษัท B บริษัท C ต้อง

เรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากผู้ใด และบริษัท C สามารถขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มได้หรือไม่

2. ระบบ Consignment

บริษัท A อยู่ในประเทศไทยได้รับการส่งเสริมการลงทุนโดยเป็นผู้ผลิตและส่งออก และ

เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม บริษัท A สั่งซื้อสินค้าจากบริษัท B หรือบริษัทอื่นซึ่งอยู่ใน

ต่างประเทศ ซึ่งบริษัทในต่างประเทศจะต้องส่งวัตถุดิบมาเก็บไว้ในคลังสินค้าของบริษัท A ตามข้อตกลง

ทางการค้า โดยจะมี Third Parties เป็นผู้ดูแล หรือบริษัท A เป็นผู้ดูแลเองและควบคุมการเบิกจ่าย

วัตถุดิบดังกล่าว บริษัท A มีเงื่อนไขในการชำระเงินเมื่อบริษัท A ได้มีการเบิกวัตถุดิบนั้นจากคลังสินค้า

ไปใช้ในกระบวนการผลิต โดยวัตถุดิบคงเหลือในคลังสินค้าดังกล่าว ยังคงถือเป็นของบริษัทต่างประเทศ

ตามข้อตกลงทางการค้า โดย Third Parties หรือบริษัท A จะเป็นผู้รายงานวัตถุดิบคงเหลือ และ

รายการเบิกจ่ายให้บริษัทในต่างประเทศทราบเป็นงวด ๆ ไป ทั้งนี้ บริษัท A ต้องเป็นผู้ดำเนินพิธีการ

ศุลกากรขาเข้าตามสิทธิประโยชน์ที่ได้รับ บริษัท A เป็นผู้นำเข้าโดยใช้สิทธิในการดำเนินพิธีการศุลกากร

และนำวัตถุดิบไปเก็บไว้ที่คลังสินค้าของบริษัท A วัตถุดิบดังกล่าวจะถือเป็นของบริษัท A หรือไม่

เนื่องจากมีเงื่อนไขว่าบริษัท A จะชำระเงินเมื่อมีการเบิกวัตถุดิบมาใช้ นอกจากนี้ หากบริษัทใน

ราชอาณาจักรต้องการส่งวัตถุดิบเข้าไปเก็บไว้ในคลังสินค้าดังกล่าว ต้องมีภาระภาษีหรือไม่

1. ระบบ Drop Ship

1.1 กรณีบริษัท A ในประเทศไทยสั่งซื้อสินค้าจากบริษัท B ซึ่งอยู่ในต่างประเทศ แต่

บริษัท B มีบริษัท C ซึ่งอยู่ในประเทศไทยเป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้า โดยบริษัท B ได้มีคำสั่งให้บริษัท C เป็น

ผู้จัดส่งสินค้าให้บริษัท A การซื้อขายสินค้าระหว่างบริษัท A และบริษัท B เข้าลักษณะเป็นการขายสินค้า

ในราชอาณาจักร โดยผู้ประกอบการที่อยู่นอกราชอาณาจักรซึ่งเป็นผู้ขายสินค้าได้มีการส่งมอบสินค้าใน

ราชอาณาจักร ดังนั้น เมื่อบริษัท A จ่ายเงินค่าซื้อสินค้าให้บริษัท B บริษัท A มีหน้าที่ต้องนำส่งเงิน

ภาษีมูลค่าเพิ่มที่บริษัท B มีหน้าที่เสียภาษีในอัตราร้อยละ 7.0 โดยบริษัท A ต้องนำส่งเงินภาษีมูลค่าเพิ่ม

ดังกล่าวด้วยแบบ ภ.พ.36 ภายใน 7 วันนับแต่วันสิ้นเดือนของเดือนที่จ่ายเงินตามมาตรา 83/6(1)

แห่งประมวลรัษฎากร และภาษีมูลค่าเพิ่มที่บริษัท A ได้นำส่งดังกล่าว บริษัท A ย่อมนำมาถือเป็นภาษีซื้อ

ในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มได้ตามมาตรา 77/1(18)(ค) และมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร

1.2 เมื่อบริษัท C ตกลงขายสินค้าและเรียกเก็บเงินจากบริษัท B ซึ่งอยู่ในต่างประเทศ

แต่ได้ส่งมอบสินค้าให้บริษัท A ซึ่งอยู่ในประเทศไทยตามคำสั่งซื้อของบริษัท B ซึ่งอยู่ในต่างประเทศ เข้า

ลักษณะเป็นการขายสินค้าในราชอาณาจักรตามมาตรา 77/1(8) และมาตรา 77/2 แห่ง

ประมวลรัษฎากร บริษัท C ผู้ขายสินค้ามีหน้าที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 7.0 ของมูลค่า

สินค้าตามมาตรา 80 แห่งประมวลรัษฎากร โดยบริษัท C ต้องจัดทำใบกำกับภาษีเพื่อเรียกเก็บ

ภาษีมูลค่าเพิ่มจากบริษัท B ผู้ซื้อในต่างประเทศ เมื่อความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้น ทั้งนี้

ตามมาตรา 78(1) มาตรา 82/4 มาตรา 86 และมาตรา 86/4 แห่งประมวลรัษฎากร แห่ง

ประมวลรัษฎากร

2. ระบบ Consignment

กรณีบริษัท A อยู่ในประเทศไทยได้รับการส่งเสริมการลงทุนโดยเป็นผู้ผลิตและส่งออก ได้

สั่งซื้อสินค้าจากบริษัทในต่างประเทศ โดยบริษัทในต่างประเทศจะต้องส่งวัตถุดิบมาเก็บไว้ในคลังสินค้า

ของบริษัท A ตามข้อตกลงทางการค้า ซึ่งจะมี Third Parties หรือบริษัท A เป็นผู้ดูแลและควบคุม

การเบิกจ่ายวัตถุดิบดังกล่าว เมื่อวัตถุดิบนั้นอยู่ในความครอบครองของบริษัท A ถือได้ว่า

บริษัทต่างประเทศได้ขายวัตถุดิบดังกล่าวให้บริษัท A แล้วตามนิยามของคำว่า "ขาย" ตามมาตรา

77/1(8) แห่งประมวลรัษฎากร ดังนั้น เมื่อบริษัท A ได้ดำเนินพิธีการศุลกากรเพื่อนำวัตถุดิบนั้นเข้ามา

ในราชอาณาจักร บริษัท A มีฐานะเป็นผู้นำเข้าตามมาตรา 77/1(11) และมาตรา 77/1(12) แห่ง

ประมวลรัษฎากร และบริษัท A มีหน้าที่ต้องจัดทำรายงานเกี่ยวกับการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 87

แห่งประมวลรัษฎากร

กรณีบริษัทในราชอาณาจักรต้องการส่งวัตถุดิบเข้าไปเก็บไว้ในคลังสินค้าของบริษัท A หาก

ได้มีการจำหน่าย จ่าย โอนสินค้าดังกล่าวให้บริษัท A ย่อมถือเป็นการขายสินค้าตามมาตรา 77/1(8)

แห่งประมวลรัษฎากร บริษัทในราชอาณาจักรผู้ส่งวัตถุดิบดังกล่าวเข้าไปเก็บไว้ในคลังสินค้าของบริษัท A

มีหน้าที่ต้องจัดทำใบกำกับภาษีตามมาตรา 86/4 แห่งประมวลรัษฎากร และส่งมอบใบกำกับภาษีให้บริษัท

A เมื่อความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้นตามมาตรา 78(1) มาตรา 82/4 และมาตรา 86

แห่งประมวลรัษฎากร