ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีการยืมและคืนก๊าซธรรมชาติเหลว (LNG)

กรณีที่มีการส่งเสริมการแข่งขันในกิจการก๊าซธรรมชาติ (จากรัฐบาล) ผู้รับใบอนุญาตจัดหา และค้าส่งก๊าซธรรมชาติ (Shipper) จะเป็นผู้จัดหาก๊าซธรรมชาติเหลว (LNG) และเก็บรักษาไว้ในถังเก็บรักษา ภายใต้การบริหารจัดการของผู้รับใบอนุญาตเก็บรักษาก๊าซธรรมชาติและแปรสภาพก๊าซธรรมชาติจากของเหลวเป็นก๊าซ (A) โดยปริมาณที่ Shipper แต่ละรายจัดหาจะถูกผสมรวมกันภายในถังเก็บรักษา ก่อนที่จะถูกแปรสภาพเป็นก๊าซธรรมชาติเข้าสู่ระบบท่อส่งก๊าซธรรมชาติ เพื่อส่งไปให้กับผู้ใช้ก๊าซของ Shipper แต่ละราย โดยในบางกรณี Shipper อาจมีการเรียก LNG เกินกว่าปริมาณที่ตนเองนำเข้า ซึ่งทางปฏิบัติสามารถจะใช้ LNG ส่วนของ Shipper รายอื่นได้ ภายใต้กระบวนการยืมและคืนภายในถังเก็บรักษา ดังนั้น การยืมและการคืน LNG ระหว่าง Shipper แต่ละรายจะต้องเสียภาษีหรือไม่

1. Shipper แต่ละรายเป็นผู้จัดหาก๊าซธรรมชาติเหลวและนำมาเก็บผสมรวมกันไว้ภายในถังเก็บรักษาภายใต้การบริหารจัดการของผู้รับใบอนุญาตเก็บรักษาก๊าซธรรมชาติและแปรสภาพก๊าซธรรมชาติจากของเหลวเป็นก๊าซ โดย Shipper ที่ใช้บริการของ A จะมีการทำข้อตกลงฯ ระหว่าง Shipper กับ A ซึ่งตามข้อตกลงฯ ได้กำหนดเกี่ยวกับการยืมและการคืนก๊าซธรรมชาติเหลวระหว่าง Shipper ซึ่งการยืมหรือการคืนก๊าซธรรมชาติเหลวระหว่าง Shipper จะเป็นไปตามข้อตกลงระหว่างผู้ให้ยืมและผู้ยืม โดยที่ A จะไม่มีความรับผิดใด ๆ เกี่ยวกับปริมาณ LNG นอกเหนือไปจากที่ระบุไว้ในสัญญาให้บริการสถานีแอลเอ็นจี และ Shipper ตกลงที่จะยืม หรือให้ยืมด้วยความเสี่ยงของตนเองและจะไม่มีการไล่เบี้ยกับ A ผู้ให้บริการหากเกิดความสูญเสียใด ๆ ที่เกิดขึ้นอันเป็นผลมาจากการยืมหรือให้ยืมปริมาณ LNG

2. เมื่อการยืมหรือให้ยืมปริมาณ LNG มีผลสมบูรณ์แล้ว ปริมาณ LNG ที่ยืมหรือให้ยืมจะตกเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ยืม และผู้ยืมจะต้องรับผิดชอบต่อผู้ให้ยืมในการคืนปริมาณ LNG ซึ่งเป็นไปตามข้อกำหนดคุณภาพของ LNG ซึ่งผู้ยืมและผู้ให้ยืมจะต้องร่วมกันแจ้งต่อ A ถึงข้อตกลงในการยืมหรือให้ยืม เพื่อให้ A จัดเก็บ LNG ที่ยืมในชื่อของผู้ยืม โดย LNG ที่ยืมหรือคืนจะยังคงอยู่ในสภาพของเหลว และเมื่อได้รับแจ้งจากผู้ยืม A จึงจะส่ง LNG ที่แปลงสภาพเป็นก๊าซไปให้แก่ผู้ยืม

3. กรณีการยืมและการคืน LNG ระหว่าง Shipper ผู้ใช้บริการของ A เมื่อการยืมหรือให้ยืม ตามข้อตกลงฯ มีผลสมบูรณ์แล้ว กรรมสิทธิ์ใน LNG ที่ยืมซึ่งอยู่ในสภาพของเหลวจะตกเป็นของผู้ยืม มิใช่เป็นเพียงการโอนการครอบครองเท่านั้น จึงเข้าลักษณะเป็นการยืมใช้สิ้นเปลืองตามมาตรา 650 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ซึ่งถือเป็นการขายสินค้าตามมาตรา 77/1 (8) และ (9) แห่งประมวลรัษฎากร ที่อยู่ในบังคับ ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 77/2 (1) แห่งประมวลรัษฎากร และโดยที่ในการยืมหรือการคืน ก๊าซธรรมชาติดังกล่าว ผู้ยืมและผู้ให้ยืมสามารถทราบปริมาณของก๊าซธรรมชาติที่ส่งมอบได้แน่นอน ความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มจึงควรพิจารณาในทำนองเดียวกันกับกรณีการขายน้ำมันดิบหรือก๊าซ LPG โดยบรรจุใส่ตู้น้ำมันทางรถไฟหรือโดยการบรรจุใส่ถังรถบรรทุก ซึ่งความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้นเมื่อมีการส่งมอบสินค้าดังกล่าวตามมาตรา 78 (1) แห่งประมวลรัษฎากร