ภาษีเงินได้นิติบุคคลและภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีการส่งสินค้าไปต่างประเทศ

กรณีการส่งสินค้าไปต่างประเทศโดยมีข้อเท็จจริง ดังนี้

1. บริษัทฯ ได้จดทะเบียนจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 มกราคม 2544 ประกอบธุรกิจขายและให้เช่า

ยางเครื่องบินหรือยางอากาศยาน โดยบริษัทฯ ซื้อยางเครื่องบินจากผู้ผลิตทั้งในประเทศและต่างประเทศ

มาขายหรือให้ลูกค้าเช่า บริษัทฯ มีคลังสินค้าอยู่ในต่างประเทศ 6 แห่ง ได้แก่ ประเทศสาธารณรัฐ

ประชาชนจีน 3 แห่ง ฮ่องกง 1 แห่ง, ประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์ ประเทศละ 1 แห่ง โดยบริษัทฯ

ใช้คลังสินค้าดังกล่าวเป็นสถานที่เพื่อส่งออกยางเครื่องบินที่ซื้อจากผู้ผลิตในประเทศไทยและซื้อจากผู้ผลิต

ในอเมริกาและยุโรปไปเก็บไว้เพื่อรอขายให้ลูกค้าในต่างประเทศหรือให้ลูกค้าในต่างประเทศเช่า ใน

การขายหรือให้เช่ายางเครื่องบิน บริษัทฯ จะขายหรือให้เช่ายางเครื่องบินแก่ลูกค้าทั้งในประเทศและ

ต่างประเทศ 3 ลักษณะดังนี้

1.1 การขายหรือให้เช่าในประเทศ บริษัทฯ ซื้อยางเครื่องบินจากผู้ผลิตในประเทศหรือ

นำเข้าจากต่างประเทศแล้วขายและส่งมอบให้ลูกค้าในประเทศไทย

1.2 การขายเพื่อส่งออก ดังต่อไปนี้

(1) บริษัทฯ ซื้อยางเครื่องบินจากผู้ผลิตในประเทศแล้วส่งออกเพื่อขายให้ลูกค้าใน

ต่างประเทศ

(2) บริษัทฯ ซื้อยางเครื่องบินจากผู้ผลิตในประเทศแล้วส่งออกไปเก็บไว้ยัง

คลังสินค้าของบริษัทฯ ที่อยู่นอกประเทศทั้ง 6 แห่งเพื่อรอการขายหรือให้เช่าแก่ลูกค้าในต่างประเทศ

โดยการสำแดงราคาสินค้าเป็นดังนี้

(ก) ช่วงก่อนที่บริษัทฯ ได้รับอนุมัติจากกรมศุลกากรให้เป็นผู้ส่งออก บริษัทฯ

จำเป็นต้องให้ผู้ผลิตยางเครื่องบินในประเทศที่ขายยางเครื่องบินให้บริษัทฯ เป็นผู้ส่งออกแทนบริษัทฯ ไป

ก่อน ซึ่งผู้ผลิตได้ระบุในใบขนสินค้าขาออกว่าผู้ผลิตเป็นผู้ส่งออกเพื่อขายให้บริษัทฯ และสำแดงราคา

ส่งออกเท่ากับราคาที่ผู้ผลิตขายให้แก่บริษัทฯ

(ข) ช่วงที่บริษัทฯ ได้รับอนุมัติจากกรมศุลกากรให้เป็นผู้ส่งออกแล้ว บริษัทฯ

ระบุในใบขนสินค้าขาออกว่าบริษัทฯ เป็นผู้ส่งออกโดยขายให้ตัวเอง และสำแดงราคาส่งออกเท่ากับราคา

ที่ผู้ผลิตขายให้แก่บริษัทฯ

1.3 การขายหรือให้เช่านอกประเทศ

(1) บริษัทฯ ขายหรือให้เช่ายางเครื่องบินที่ซื้อจากผู้ผลิตในประเทศแล้วส่งออกไป

เก็บไว้ในคลังสินค้าของบริษัทฯ ที่อยู่นอกประเทศทั้ง 6 แห่ง ให้แก่ลูกค้าในต่างประเทศ โดยการติดต่อ

ซื้อขายและส่งมอบกระทำในต่างประเทศทั้งหมด

(2) บริษัทฯ ซื้อยางเครื่องบินจากผู้ผลิตในอเมริกาหรือยุโรปแล้วขายต่อให้ลูกค้าใน

ต่างประเทศโดยให้ผู้ผลิตส่งสินค้าให้แก่ลูกค้าโดยตรง ไม่มีการนำสินค้าดังกล่าวผ่านเข้ามาใน

ประเทศไทย

2. บริษัทฯ มีความเห็นว่า

2.1 คลังสินค้าของบริษัทฯ ที่ตั้งอยู่ในต่างประเทศทั้ง 6 แห่งดังกล่าว บริษัทฯ

ไม่ต้องจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นสถานประกอบการของบริษัทฯ เนื่องจากอยู่นอกราชอาณาจักร

2.2 ค่าใช้จ่ายต่างๆ ที่เกิดขึ้นที่คลังสินค้าในต่างประเทศและเกี่ยวข้องกับการขายหรือให้

เช่ายางเครื่องบินในต่างประเทศ เช่น ค่าเช่าคลังสินค้า ค่าบริการคลังสินค้า อากรขาเข้า ฯลฯ บริษัทฯ

มีสิทธินำมาหักเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลในประเทศไทย และ

บริษัทฯ ต้องนำรายได้ที่เกิดที่คลังสินค้าในต่างประเทศทั้ง 6 แห่งดังกล่าวมารวมเป็นรายได้ใน

การคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลในประเทศไทย

2.3 การประกอบกิจการขายและให้เช่ายางเครื่องบินทั้ง 3 ลักษณะ ตาม 1.1-1.3

บริษัทฯ มีความเห็นว่า

(1) การขายและให้เช่ายางเครื่องบินตามลักษณะ 1.1 และ 1.2 เป็นกิจการที่

ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 7 และ 0 ตามลำดับ

(2) การขายและให้เช่ายางเครื่องบินตามลักษณะ 1.3 เป็นกิจการที่ไม่ต้องเสีย

ภาษีมูลค่าเพิ่ม เนื่องจากเป็นการขายและให้เช่ายางเครื่องบินในต่างประเทศทั้งหมด

2.4 การเฉลี่ยภาษีซื้อสำหรับการขายและให้เช่ายางเครื่องบินตาม 1.3(1) ตัวอย่างเช่น

บริษัทฯ ซื้อยางเครื่องบินจากผู้ผลิตในประเทศเพื่อส่งออกโดยสำแดงราคาส่งออกในใบขนสินค้าขาออก

เป็นมูลค่า 100 บาท ต่อมาบริษัทฯ ขายหรือให้เช่ายางเครื่องบินในต่างประเทศเป็นมูลค่า 150 บาท

รายรับที่อยู่ในระบบภาษีมูลค่าเพิ่มคือ 100 บาท ส่วนรายรับที่ไม่อยู่ในระบบภาษีมูลค่าเพิ่มคือ 50 บาท

ถูกต้องหรือไม่

2.5 ในกรณีที่บริษัทฯ ซื้อยางเครื่องบินจากผู้ผลิตในประเทศแล้วส่งออกไปเก็บไว้ที่

คลังสินค้าในต่างประเทศเพื่อรอการขายหรือให้เช่าตาม 1.2(1) บริษัทฯ จะต้องนำรายได้จากการ

ส่งออกยางเครื่องบินที่สำแดงไว้ มาถือเป็นรายได้เพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลในรอบระยะเวลาบัญชีที่

ส่งออกแต่เนื่องจากมาตรา 70 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร ให้ถือว่าการส่งสินค้าออกไปต่างประเทศให้แก่

สำนักงานใหญ่ สาขา บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลในเครือเดียวกันเป็นการขายในประเทศ ซึ่งใช้บังคับ

สำหรับการคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคล มิได้ใช้บังคับสำหรับภาษีมูลค่าเพิ่ม บริษัทฯ จึงไม่ต้องนำรายได้

จากการส่งออกดังกล่าวมาเสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 7.0 อีก

1. กรณีบริษัทฯ จัดตั้งคลังสินค้าในต่างประเทศเพื่อใช้เป็นสถานที่เก็บสินค้าที่ซื้อจากผู้ผลิตใน

ประเทศและที่ซื้อจากผู้ผลิตในอเมริกา และยุโรปเพื่อรอขายหรือให้เช่าแก่ลูกค้าในต่างประเทศ ไม่ถือ

เป็นสถานประกอบการในประเทศไทยตามมาตรา 77/1(20) แห่งประมวลรัษฎากร จึงไม่ต้องแจ้งการ

เปลี่ยนแปลงทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 85/7 แห่งประมวลรัษฎากร

2. กรณีบริษัทฯ มีรายได้จากการขายหรือให้เช่ายางเครื่องบินในต่างประเทศและมีค่าใช้จ่าย

ต่างๆ ที่เกิดขึ้นที่คลังสินค้าในต่างประเทศที่เกี่ยวข้องกับการขายหรือให้เช่ายางเครื่องบินในต่างประเทศ

บริษัทฯ ต้องนำรายได้และรายจ่ายดังกล่าวมารวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลใน

รอบระยะเวลาบัญชีนั้นตามมาตรา 65 แห่งประมวลรัษฎากร

3. กรณีบริษัทฯ ประกอบกิจการขายหรือให้เช่ายางเครื่องบินในประเทศ อยู่ในบังคับต้องเสีย

ภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 77/2 แห่งประมวลรัษฎากร โดยคำนวณภาษีตามมาตรา 80 แห่ง

ประมวลรัษฎากร กรณีบริษัทฯ ส่งออกยางเครื่องบินไปเก็บไว้ยังคลังสินค้าในต่างประเทศ ถือเป็นการ

ส่งออกสินค้าตามมาตรา 77/1(14) แห่งประมวลรัษฎากร บริษัทฯ ได้รับสิทธิเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม ใน

อัตราร้อยละ 0 ตามมาตรา 80/1(1) แห่งประมวลรัษฎากร และกรณีบริษัทฯ ขายหรือให้เช่ายาง

เครื่องบินนอกราชอาณาจักร ไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 77/2 แห่ง

ประมวลรัษฎากร

4. กรณีบริษัทฯ ซื้อยางเครื่องบินจากผู้ผลิตในประเทศแล้วส่งออกไปเก็บไว้ยังคลังสินค้าของ

บริษัทฯ ที่อยู่นอกราชอาณาจักรทั้ง 6 แห่ง เพื่อรอการขายหรือให้เช่ายางเครื่องบินแก่ลูกค้าใน

ต่างประเทศ บริษัทฯ มีสิทธินำภาษีซื้ออันเกิดจากการซื้อยางเครื่องบินเพื่อส่งออกไปขายหรือให้เช่าแก่

ลูกค้าในต่างประเทศดังกล่าว ไปหักออกจากภาษีขายในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82/3 แห่ง

ประมวลรัษฎากร

5. กรณีบริษัทฯ ซื้อยางเครื่องบินจากผู้ผลิตในประเทศ แล้วส่งออกไปเก็บไว้ที่คลังสินค้าใน

ต่างประเทศเพื่อรอการขายหรือให้เช่าแก่ลูกค้าในต่างประเทศ กรณีดังกล่าวถือเป็นการส่งออกสินค้าของ

บริษัทฯ ให้แก่หรือตามคำสั่งของสำนักงานใหญ่ สาขา บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลในเครือเดียวกัน

ตัวการ ตัวแทน นายจ้างหรือลูกจ้าง ซึ่งให้ถือว่าการที่ได้ส่งสินค้าไปนั้นเป็นการขายในประเทศ และให้

ถือราคาสินค้าตามราคาตลาดในวันที่ส่งไปเป็นรายได้ในรอบระยะเวลาบัญชีนั้น ทั้งนี้ ตามมาตรา 70 ตรี

แห่งประมวลรัษฎากร