ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีอัตราภาษีมูลค่าเพิ่ม

บริษัท ม. ประกอบกิจการเป็นผู้ผลิตไม้แขวนเสื้อมีบริษัทในเครือเดียวกันอยู่หลายแห่งทั่วโลก

บริษัทฯ จดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม มีลูกค้าในประเทศสั่งซื้อสินค้าในรุ่นที่บริษัทฯ ไม่มีการผลิต บริษัทฯ จึง

สั่งซื้อสินค้ารุ่นดังกล่าวจากบริษัทในเครือเดียวกันในต่างประเทศในราคา Inter Company Price ซึ่ง

ถูกกว่าราคาที่เสนอขายให้ลูกค้า บริษัทในเครือในต่างประเทศส่งสินค้าให้ลูกค้าในประเทศโดยตรง และ

ลูกค้าเป็นผู้ยื่นใบขนสินค้าขาเข้าเอง โดยเอกสาร Invoice Packing List จะระบุราคาเดียวกับ

ราคาที่บริษัทฯ เสนอขาย ในการชำระเงินลูกค้าจะต้องชำระค่าสินค้าให้กับบริษัทฯ เป็นเงินบาท บริษัทฯ

จะออกใบกำกับภาษีในอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มร้อยละ 0 โดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนถัวเฉลี่ยของ

ธนาคารแห่งประเทศไทย และบริษัทฯ จะเก็บหลักฐานสำเนาใบขนสินค้าขาเข้า สำเนาใบเสร็จรับเงิน

ของกรมศุลกากรที่ออกให้ลูกค้าพร้อมที่จะให้เจ้าพนักงานประเมินตรวจสอบได้ บริษัทฯ หารือว่า กรณี

ลูกค้ามีสถานประกอบการตั้งอยู่ในเขตอุตสาหกรรมส่งออก (EPZ) หรือได้รับการส่งเสริมการลงทุน

(BOI) ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน หรือเป็นคลังสินค้าทัณฑ์บน ซึ่งลูกค้าได้รับยกเว้นอากร

ขาเข้า บริษัทฯ จะต้องเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 0 หรือในอัตราร้อยละ 7.0

1. กรณีบริษัทฯ ได้ขายสินค้าให้แก่ผู้ซื้อ โดยสินค้าดังกล่าวบริษัทฯ ได้นำเข้าจากต่างประเทศ

และได้โอนสินค้าให้ผู้ซื้อยื่นใบขนสินค้าขาเข้าต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ณ ด่านศุลกากร เพื่อ

ชำระภาษีมูลค่าเพิ่มต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ตามมาตรา 83/8 วรรคหนึ่ง แห่งประมวลรัษฎากร บริษัทฯ

ไม่ต้องนำค่าตอบแทนจากการขายสินค้ามารวมคำนวณเป็นมูลค่าของฐานภาษี ทั้งนี้ ตามมาตรา 79(4)

แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับข้อ 2(9) ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม

(ฉบับที่ 40)ฯ ลงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 80)ฯ ลงวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541

2. กรณีบริษัทฯ ขายสินค้าให้แก่ผู้ซื้อซึ่งได้รับการส่งเสริมการลงทุนตามกฎหมายว่าด้วยการ

ส่งเสริมการลงทุน หรือผู้ซื้อซึ่งจัดตั้งคลังสินค้าทัณฑ์บนตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร หากสินค้าดังกล่าว

บริษัทฯ ได้นำเข้าจากต่างประเทศและได้โอนสินค้าให้ผู้ซื้อยื่นใบขนสินค้าขาเข้าต่อเจ้าพนักงานศุลกากร

ณ ด่านศุลกากร และผู้ซื้อได้วางเงินประกัน หลักประกัน หรือจัดให้มีผู้ค้ำประกันเพื่อเป็นการประกัน

ภาษีมูลค่าเพิ่มแทนการชำระภาษีตามมาตรา 83/8 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร บริษัทฯ มีหน้าที่ต้อง

ออกใบกำกับภาษีเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากผู้ซื้อ เมื่อความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้นตาม

มาตรา 78(1) แห่งประมวลรัษฎากร ในอัตราร้อยละ 7.0 ตามมาตรา 80 แห่งประมวลรัษฎากร

3. กรณีบริษัทฯ ได้ขายสินค้าให้แก่ผู้ซื้อซึ่งประกอบกิจการอยู่ในเขตอุตสาหกรรมส่งออกตาม

กฎหมายว่าด้วยการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย โดยสินค้าดังกล่าว บริษัทฯ ได้นำเข้าจาก

ต่างประเทศและได้โอนสินค้าให้ผู้ซื้อยื่นใบขนสินค้าขาเข้าต่อเจ้าพนักงานศุลกากร ณ ด่านศุลกากร เพื่อ

นำสินค้าจากต่างประเทศเข้าไปในเขตอุตสาหกรรมส่งออก หากสินค้านั้นได้รับยกเว้นอากรขาเข้า ผู้ซื้อ

ได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 77/1(21) และมาตรา 81(2)(ข) แห่งประมวลรัษฎากร กรณี

ดังกล่าว ค่าตอบแทนจากการขายสินค้าไม่เข้าลักษณะเป็นค่าตอบแทนที่ไม่ต้องนำมารวมคำนวณเป็นมูลค่า

ของฐานภาษีตามมาตรา 79(4) แห่งประมวลรัษฎากร และข้อ 2(9) ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร

เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 40)ฯ ลงวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ.2535 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 80)ฯ ลงวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541

บริษัทฯ มีหน้าที่ต้องออกใบกำกับภาษีเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากผู้ซื้อเมื่อความรับผิดในการเสีย

ภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้นตามมาตรา 78(1) แห่งประมวลรัษฎากร ในอัตราร้อยละ 7.0 ตามมาตรา 80

แห่งประมวลรัษฎากร