ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาและภาษีธุรกิจเฉพาะ การขายที่ดินที่แบ่งแยกในนามเดิมและบ้านอันเป็นมรดก

นาย ก. ได้รับมรดกที่ดินและบ้านจากมารดา เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2519 ต่อมาเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม 2539 นาย ก. ได้แบ่งแยกโฉนดในนามเดิมแล้วขายที่ดินที่แบ่งแยกและบ้านดังกล่าวไป เมื่อวันที่ 7 มกราคม 2540 นาย ก. จะต้องเสียภาษีประเภทใด หรือไม่

1. ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา เงินที่ได้รับจากการขายที่ดินและบ้านอันเป็นมรดก เข้าลักษณะเป็นเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(8) แห่งประมวลรัษฎากร ถ้าที่ดินและบ้านดังกล่าวตั้งอยู่นอกเขตกรุงเทพมหานคร เทศบาล สุขาภิบาล หรือเมืองพัทยาหรือการปกครองท้องถิ่นอื่นที่มีกฎหมายจัดตั้งขึ้นโดยเฉพาะ ทั้งนี้เฉพาะเงินได้ส่วนที่ไม่เกิน 200,000 บาท ตลอดปีภาษีนั้น ได้รับยกเว้นไม่ต้องรวมคำนวณเพื่อเสียภาษีเงินได้ตามมาตรา 42(17) แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบข้อ 2(17) ของกฎกระทรวงฉบับที่ 126 (พ.ศ. 2509) ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร สำหรับเงินได้ส่วนที่เกิน 200,000 บาท ให้ผู้ซื้อมีหน้าที่หักภาษี ณ ที่จ่าย นำส่งต่อเจ้าพนักงานที่ดินในขณะที่มีการจดทะเบียนตามมาตรา 50(5)(ก) และมาตรา 52 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร และเมื่อถึงกำหนดเวลายื่นแบบแสดงรายการ ผู้ขายจะเลือกเสียภาษีโดยไม่ต้องนำเงินได้พึงประเมินจากการขายที่ดินดังกล่าวไปรวมคำนวณภาษีกับเงินได้ประเภทอื่นๆ (ถ้ามี) ก็ได้ ตามมาตรา 48(4)(ก) แห่งประมวลรัษฎากร

2. ภาษีธุรกิจเฉพาะ การแบ่งแยกที่ดินอันเป็นมรดกดังกล่าวในนามเดิม กรณีไม่ถือว่าเป็นการ "ขาย" ตามคำนิยามตามมาตรา 91/1(4) แห่งประมวลรัษฎากร การนับจำนวนปีที่ได้มาของที่ดินต้องนับตามกำหนดเวลาที่ได้มาแต่เดิม คือวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2519 ดังนั้น เมื่อต่อมาได้ขายที่ดินพร้อมบ้านซึ่งตั้งอยู่บนที่ดินที่แบ่งแยกดังกล่าว เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2540 จึงเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่ได้กระทำเกิน 5 ปี นับแต่วันที่ได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ ไม่ถือเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางค้าหรือหากำไร ไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะตามมาตรา 91/2(6) แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับมาตรา 3(6) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางค้าหรือหากำไร (ฉบับที่ 244) พ.ศ. 2534 แต่อย่างใด