ภาษีเงินได้นิติบุคคล กรณีการเรียกเก็บเงินประกันการใช้บริการโทรศัพท์

บริษัทฯ ได้รับอนุญาตจากองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย ให้เป็นผู้ให้บริการโทรศัพท์

เคลื่อนที่ในระบบเซลลูล่าร์ 900 และ Digital GSM ซึ่งในการให้บริการดังกล่าว ลูกค้าผู้ใช้บริการจะ

ต้องชำระค่าธรรมเนียมและค่าบริการต่าง ๆ ให้แก่บริษัทฯ ดังต่อไปนี้

1. ค่าธรรมเนียมการขอใช้หมายเลข จำนวน 1,000 บาท เรียกเก็บเมื่อลูกค้าขอใช้

บริการและไม่มีการจ่ายคืนให้

2. เงินประกันการใช้บริการ จำนวน 3,000 บาท ซึ่งจะคืนให้แก่ผู้ใช้บริการเมื่อสิ้นสุด

สัญญาการให้บริการ และผู้ใช้บริการไม่ติดค้างชำระหนี้ค่าบริการ

3. ค่าเช่าหมายเลข จำนวน 500 บาท ต่อเดือน

4. ค่าบริการการใช้โทรศัพท์ นาทีละ 3 บาท, 8 บาท, และ 12 บาท ตามเขตพื้นที่ที่

ผู้ใช้บริการโทรออกไปถึง

บริษัทฯ มีความเห็นว่า เงินประกันการใช้บริการที่บริษัทฯ ได้เรียกเก็บจากผู้ขอใช้บริการ

ตามข้อ 2 ข้างต้น ไม่ควรนำมาถือเป็นเงินได้เพื่อคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคล และผู้ใช้บริการไม่มีหน้าที่

ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ในขณะจ่ายเงิน จึงขอทราบว่า ความเห็นของบริษัทฯ ถูกต้องหรือไม่

กรณีตามข้อเท็จจริงข้างต้น เงินประกันการใช้บริการโทรศัพท์ที่บริษัทฯ เรียกเก็บหมายเลข

ละ 3,000 บาท และจะคืนให้ผู้ใช้บริการเมื่อสัญญาสิ้นสุดลงดังกล่าว ไม่ถือเป็นรายได้ที่เรียกเก็บใน

ลักษณะเป็นเงินก้อนเพื่อตอบแทนการให้บริการตามข้อ 2 (1) (ก) แห่งคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.

73/2541 เรื่อง การเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล และภาษีมูลค่าเพิ่ม สำหรับการเรียกเก็บเงินจ่ายล่วงหน้า

เงินประกัน เงินมัดจำ หรือเงินจอง ลงวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย

คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.74/2541 ฯ ลงวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 ดังนั้น เงินประกันจำนวน

3,000 บาท ข้างต้น จึงไม่ถือเป็นรายได้ในการเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลของบริษัทฯ ผู้ให้บริการ และ

บริษัทฯ ผู้จ่ายเงินประกันไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย แต่อย่างใด