ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีการให้บริการห้องรับรองพิเศษ

ตามหนังสือที่อ้างถึง แจ้งว่า บริษัทฯ ซึ่งจดทะเบียนจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายแห่ง มลรัฐเดลาแวร์

ประเทศสหรัฐอเมริกา และประกอบกิจการรับขนส่งผู้โดยสารและสินค้าทางอากาศระหว่างประเทศ โดย

มีสำนักงานสาขาในประเทศไทย ได้หารือเกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีบริษัทฯ ให้บริการห้องรับรองพิเศษ

ซึ่งมีข้อเท็จจริงสรุปได้ ดังนี้

1. บริษัทฯ ได้เช่าสถานที่ ณ ท่าอากาศยานนานาชาติกรุงเทพจากการท่าอากาศยาน

แห่งประเทศไทย เพื่อจัดเป็นห้องรับรองพิเศษสำหรับผู้โดยสารชั้นหนึ่งและชั้นธุรกิจ โดยไม่คิดค่าบริการ

เพิ่มเติมนอกเหนือจากค่าโดยสารตามปกติ แต่เนื่องจากห้องรับรองพิเศษดังกล่าว สามารถรับผู้โดยสาร

ได้เป็นจำนวนมาก ดังนั้น เพื่อลดค่าใช้จ่ายของบริษัทฯ บริษัทฯ จึงตกลงให้บริการแก่ ผู้โดยสารของ

บริษัทสายการบินอื่นด้วย โดยจะคิดค่าบริการจากบริษัทสายการบินอื่นในอัตราที่ ตกลงกัน

2. เนื่องจากเดิมก่อนที่อนุสัญญาระหว่างประเทศไทยกับประเทศสหรัฐอเมริกาจะมีผลใช้บังคับ

บริษัทฯ เสียภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับกิจการขนส่งระหว่างประเทศจากยอดรายรับตามมาตรา 67 แห่ง

ประมวลรัษฎากรและก่อนวันที่ 1 มกราคม 2542 กิจการขนส่งระหว่างประเทศได้รับ

ยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มตามหลักถ้อยทีถ้อยปฏิบัติ บริษัทฯ ได้ทำหนังสือหารือเกี่ยวกับภาระ

ภาษีเงินได้นิติบุคคลและภาษีมูลค่าเพิ่ม สำหรับการให้บริการห้องรับรองพิเศษ ซึ่งต่อมากรมสรรพากรได้มี

หนังสือที่ กค 0802/พ.8158 ลงวันที่ 24 พฤษภาคม 2539 แจ้งให้บริษัทฯ ทราบว่า

(ก) ในส่วนของภาษีเงินได้นิติบุคคล บริษัทฯ มีหน้าที่ต้องนำรายได้จากการ

ให้บริการดังกล่าว มารวมคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลในอัตราร้อยละ 30 ของ

กำไรสุทธิตามมาตรา 66 วรรคสอง แห่งประมวลรัษฎากร และโดยที่บริษัทฯ มีปัญหาในการเฉลี่ย

รายจ่ายระหว่างกิจการให้บริการห้องรับรองพิเศษและกิจการขนส่งระหว่างประเทศ ซึ่งเสีย

ภาษีเงินได้นิติบุคคลจากยอดรายรับ กรมสรรพากรจึงอนุมัติให้บริษัทฯ หักรายจ่ายเหมาสำหรับกิจการ

ให้บริการห้องรับรองพิเศษได้ตามข้อ 5(1) ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ป.13/2529 ฯ ลงวันที่ 7

เมษายน 2529

(ข) ในส่วนของภาษีมูลค่าเพิ่ม บริษัทฯ มีหน้าที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มจากการ

ให้บริการห้องรับรองพิเศษ ตามมาตรา 77/1(10) แห่งประมวลรัษฎากร และหากบริษัทฯ มีรายได้ของ

กิจการที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มน้อยกว่าร้อยละ 10 ของรายได้ของกิจการทั้งหมด บริษัทฯ มีสิทธิเลือกไม่

นำภาษีซื้อทั้งจำนวนไปหักออกจากภาษีขาย แต่ให้นำไปรวมคำนวณเป็นมูลค่าต้นทุนทรัพย์สินหรือรายจ่าย

ของกิจการได้ ตามข้อ 3(2) ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม(ฉบับที่ 29)ฯ

ลงวันที่ 9 มีนาคม 2535 และเนื่องจากบริษัทฯ ได้หักค่าใช้จ่ายเป็นการเหมาในการคำนวณกำไรสุทธิ

ตาม (ก) แล้ว บริษัทฯ จึงไม่ต้องนำภาษีซื้อดังกล่าวไปหักเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิอีก

3. เนื่องจากตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2541 เป็นต้นมา บริษัทฯ ได้รับยกเว้น

ภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับเงินได้จากกิจการขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศตามข้อ 8 วรรคหนึ่ง แห่ง

อนุสัญญาระหว่างประเทศไทยกับประเทศสหรัฐอเมริกา เพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อน และตั้งแต่วันที่ 1

มกราคม 2542 เป็นต้นมา กิจการขนส่งระหว่างประเทศโดยอากาศยาน ได้รับสิทธิในการเสีย

ภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 0 ตามมาตรา 80/1(3) แห่งประมวลรัษฎากร บริษัทฯ จึงได้หารือว่า

ในส่วนของภาษีเงินได้นิติบุคคลนั้น บริษัทฯ ยังคงมีสิทธิหักค่าใช้จ่ายเหมาตามข้อ 5(1) ของ

คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.13/2529 ฯ ต่อไป และในส่วนของภาษีมูลค่าเพิ่ม บริษัทฯ จะมีสิทธิในการนำ

ภาษีซื้อที่เกี่ยวกับกิจการให้บริการห้องรับรองพิเศษมาหักออกจากภาษีขายได้หรือไม่ นั้น

1. ภาษีเงินได้นิติบุคคล

เนื่องจากเงินได้จากการให้บริการห้องรับรองพิเศษตามข้อเท็จจริงข้างต้นไม่เข้า

ลักษณะเป็นเงินได้จากกิจการที่มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการขนส่ง ดังนั้น เงินได้ดังกล่าว จึงไม่ใช่

ส่วนหนึ่งของเงินได้จากการขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ หากแต่ถือเป็นกำไรจากธุรกิจฉะนั้น เมื่อ

สาขาในประเทศไทยของบริษัทฯ เป็นผู้ให้บริการกับลูกค้า จึงถือเป็นการที่บริษัทฯ ให้บริการผ่าน

สถานประกอบการถาวรในประเทศไทย ตามข้อ 5 วรรคสอง แห่งอนุสัญญาระหว่างประเทศไทยกับ

ประเทศสหรัฐอเมริกาเพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อน และสาขาในประเทศไทย จึงต้องนำเงินได้ดังกล่าว

มารวมคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลในประเทศไทย ตามมาตรา 66 วรรคสอง แห่ง

ประมวลรัษฎากร และข้อ 7 วรรคหนึ่ง แห่งอนุสัญญาดังกล่าว

สำหรับกรณีที่บริษัทฯ มีปัญหาในการเฉลี่ยรายจ่ายระหว่างกิจการขนส่งและกิจการ

ให้บริการห้องรับรองพิเศษนั้น เนื่องจากกรมสรรพากรได้อนุมัติให้บริษัทฯ หักรายจ่ายเหมาตามข้อ 5(1)

ของคำสั่งกรมสรรพากรที่ ป.13/2529 ฯ แล้ว ดังนั้น บริษัทฯ จึงมีสิทธิหักค่าใช้จ่ายเหมาได้ต่อไป

2. ภาษีมูลค่าเพิ่ม

เนื่องจากตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2542 เป็นต้นมา กิจการขนส่งระหว่าง

ประเทศโดยอากาศยานที่กระทำโดยผู้ประกอบการที่เป็นนิติบุคคล เป็นกิจการที่อยู่ในบังคับต้องเสีย

ภาษีมูลค่าเพิ่ม ดังนั้น กรณีตามข้อเท็จจริงข้างต้น จึงไม่ถือว่าบริษัทฯ ประกอบกิจการทั้งที่อยู่ในบังคับต้อง

เสียภาษีมูลค่าเพิ่ม และที่ได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มอีกต่อไป ดังนั้น บริษัทฯ จึงไม่ต้องเฉลี่ยภาษีซื้อตาม

มาตรา 82/6 แห่งประมวลรัษฎากร และประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่

29)ฯ ลงวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ.2535 และบริษัทฯ จึงมีสิทธินำภาษีที่เกี่ยวกับกิจการทั้งหมดไปหักจาก

ภาษีขายได้ตามมาตรา 82/3 แห่งประมวลรัษฎากร