ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีความรับผิดในการเสียภาษีสำหรับการชำระค่าบริการตามโครงการเงินกู้จากต่างประเทศ

สำนักงานโยธาธิการจังหวัดฯ ได้รับเงินจากคลังจังหวัดฯ เป็นค่าใช้จ่ายเงินชดเชยค่างาน

ก่อสร้าง (ค่า K) ภายใต้มาตรการเพิ่มการใช้จ่ายภาครัฐเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจ และได้ชำระเงินชดเชย

ค่างานก่อสร้างให้แก่ผู้ประกอบการจดทะเบียนตามสัญญาจ้างแบบปรับราคา ซึ่งในสัญญาจ้างดังกล่าว

กำหนดให้เสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 7.0 โดยสำนักงานโยธาธิการจังหวัดฯ ได้นำเงินกู้

ต่างประเทศชำระค่าจ้างไปแล้วบางส่วน โดยเสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 7.0 ตามที่กำหนดใน

สัญญา จึงหารือว่า

1. สำนักงานโยธาธิการจังหวัดฯ ได้ใช้เงินกู้ต่างประเทศตามมาตรการเพิ่มการใช้จ่าย

ภาครัฐ เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจชำระค่าชดเชยค่างานก่อสร้าง ผู้ประกอบการฯ จะได้รับสิทธิเสีย

ภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 0 หรือไม่

2. กรณีสำนักงานโยธาธิการจังหวัดฯ ชำระเงินค่างานก่อสร้างและถูกเรียกเก็บ

ภาษีมูลค่าเพิ่ม ในอัตราร้อยละ 7.0 แล้ว หากผู้ประกอบการฯ ได้รับสิทธิเสียภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตรา

ร้อยละ 0 สำนักงานโยธาธิการจังหวัดฯ จะต้องดำเนินการแก้ไขอย่างไร

1. กรณีสำนักงานโยธาธิการจังหวัดฯ ใช้เงินกู้ต่างประเทศตามมาตรการเพิ่มการใช้จ่าย

ภาครัฐ ในการชำระค่าสินค้าหรือบริการ ซึ่งผู้ประกอบการจดทะเบียนจะได้รับสิทธิใช้อัตราภาษีร้อยละ 0

ในการคำนวณภาษีมูลค่าเพิ่ม ก็ต่อเมื่อสำนักงานโยธาธิการจังหวัดฯ ได้ออกหนังสือรับรองการชำระค่า

สินค้าหรือบริการจากเงินกู้ต่างประเทศที่ได้รับความเห็นชอบจากกระทรวงการคลังดังกล่าว ให้แก่

ผู้ประกอบการจดทะเบียนทุกครั้งที่มีการซื้อสินค้าหรือรับบริการ ตามหลักเกณฑ์ข้อ 2 ของ

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 28)ฯ ลงวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ.2535

2. กรณีตามข้อเท็จจริง สำนักงานโยธาธิการจังหวัดฯ มิได้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ข้อ 2 ของ

ประกาศอธิบดีกรมสรรพากรดังกล่าว (ไม่ได้ออกหนังสือรับรองการชำระค่าสินค้าหรือบริการให้

ผู้ประกอบการจดทะเบียนตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขของประกาศฯ) ถือว่าไม่ได้ปฏิบัติครบถ้วนตาม

หลักเกณฑ์และเงื่อนไขของประกาศอธิบดีกรมสรรพากรฯ ฉบับดังกล่าวผู้ประกอบการจดทะเบียนจึง

เรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มในอัตราร้อยละ 7.0 เป็นการถูกต้องแล้ว ตามมาตรา 80 แห่งประมวลรัษฎากร

ประกอบกับมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 236) พ.ศ.2534 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย

พระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 353) พ.ศ.2542 จึงไม่มีกรณีที่ต้องคืนภาษีมูลค่าเพิ่มแต่อย่างใด