ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีเงินช่วยเหลือที่ได้รับจากต่างประเทศ

บริษัทฯ เป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนประกอบกิจการทั้งประเภทที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มและ

ประเภทที่ไม่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม และผู้ประกอบการจดทะเบียนได้นำสินค้าหรือบริการที่ได้มาหรือได้รับ

มาในการประกอบกิจการของตนไปใช้หรือจะใช้ในกิจการทั้งสองประเภทนั้น หากไม่อาจแยกได้อย่าง

ชัดเจนว่าภาษีซื้อจากการขายสินค้าหรือบริการเป็นภาษีซื้อของกิจการประเภทใด ให้เฉลี่ยภาษีซื้อตามส่วน

ของรายได้ของแต่ละกิจการ ทั้งนี้ ตามประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 29)ฯ

ลงวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2535 บริษัทฯ จึงเข้าใจว่าไม่ควรนำเงินจำนวน 460,000 ดอยซ์มาร์ค ที่

ได้รับจาก บริษัท ล. เพื่อช่วยเหลือบริษัทฯ กรณีได้ประสบปัญหาขาดทุนจากการประกอบกิจการ โดย

บริษัทฯ ไม่มีภาระหน้าที่ในการให้บริการหรือกระทำการใดๆ ตอบแทนมารวมเป็นรายได้ของกิจการ

ประเภทที่ไม่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม เพื่อใช้เป็นฐานในการเฉลี่ยภาษีซื้อตามส่วนของรายได้ของแต่ละ

กิจการ บริษัทฯ จึงหารือว่าความเห็นดังกล่าวถูกต้องหรือไม่

กรณีบริษัทฯ ได้รับเงินช่วยเหลือจากต่างประเทศที่มีลักษณะเป็นการให้เปล่าไม่มีข้อผูกมัดที่จะ

ต้องตอบแทนหรือให้บริการคืนหรือต้องกระทำการใดๆ ตอบแทนสำหรับเงินที่ได้รับนั้น เงินช่วยเหลือ

ดังกล่าวจึงมิใช่มูลค่าของฐานภาษีที่ผู้ประกอบการได้รับจากการขายสินค้าหรือให้บริการตามมาตรา 79

แห่งประมวลรัษฎากร ไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม บริษัทฯ จึงไม่ต้องนำเงินช่วยเหลือไป

รวมเป็นรายได้ในการเฉลี่ยภาษีซื้อ ตามข้อ 2 และข้อ 4 ของประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับ

ภาษีมูลค่าเพิ่ม (ฉบับที่ 29)ฯ ลงวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2535 แต่บริษัทฯ จะต้องนำเงินช่วยเหลือ

ดังกล่าวไปถือเป็นรายได้ในการคำนวณภาษีเงินได้นิติบุคคลในรอบระยะเวลาบัญชี ตามมาตรา 65 แห่ง

ประมวลรัษฎากร