ภาษีเงินได้นิติบุคคล ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย ภาษีมูลค่าเพิ่ม และอากรแสตมป์ การเสียภาษีอากร กรณีการทำสัญญาก่อสร้างสะพานข้ามทางแยกของกรุงเทพมหานคร

เนื่องจากกรุงเทพมหานคร ได้ประกวดราคาก่อสร้างสะพานข้ามทางแยก จำนวน 15 แห่ง

ซึ่งในการทำสัญญาก่อสร้างได้แยกสัญญาออกเป็น 2 ส่วน คือ สัญญาก่อสร้างสะพานและสัญญาการติดตั้ง

คณะทำงานฯ จึงขอหารือว่าการจัดเก็บภาษีอากรในสัญญาทั้ง 2 ส่วน มีความแตกต่างกันหรือไม่ และ

บทลงโทษของการหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากรมีอย่างไรบ้าง

1. กรณีกรุงเทพมหานครได้ประกวดราคาก่อสร้างสะพานข้ามทางแยก จำนวน 15 แห่ง โดย

ได้แยกสัญญาก่อสร้างเป็น 2 ส่วน คือ สัญญาก่อสร้างสะพานและสัญญาการติดตั้ง กรณีดังกล่าวมีภาระ

ภาษีอากรดังต่อไปนี้

1.1 ภาษีเงินได้นิติบุคคล กรณีบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลเป็นผู้รับจ้างตามสัญญา

ดังกล่าวกับกรุงเทพมหานคร บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลต้องนำรายได้ตามสัญญาดังกล่าวมารวมคำนวณ

กำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล ตามมาตรา 65 แห่งประมวลรัษฎากร

1.2 ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย สัญญาก่อสร้างสะพานและสัญญาการติดตั้งดังกล่าวเข้า

ลักษณะเป็นสัญญาจ้างทำของตามมาตรา 587 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หากกรุงเทพมหานคร

จ่ายค่าจ้างตามสัญญาดังกล่าวให้กับบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลผู้รับจ้าง ต้องหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย

ในอัตราร้อยละ 1.0 ตามมาตรา 69 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร

1.3 ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลมีรายรับจากการก่อสร้างตามสัญญา

ก่อสร้างสะพานและสัญญาการติดตั้ง เข้าลักษณะเป็นการให้บริการโดยผู้ประกอบการ ตามมาตรา

77/1(10) แห่งประมวลรัษฎากร บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลผู้รับจ้างอยู่ในบังคับต้องเสีย

ภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 77/2(1) แห่งประมวลรัษฎากร และมีสิทธิเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจาก

กรุงเทพมหานคร ตามมาตรา 82/4 แห่งประมวลรัษฎากร โดยบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลดังกล่าวจะ

ต้องยื่นแบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่มพร้อมกับชำระภาษี(ถ้ามี) ต่อกรมสรรพากรเป็นรายเดือนภาษีตาม

มาตรา 83 แห่งประมวลรัษฎากร

1.4 อากรแสตมป์ สัญญาก่อสร้างสะพานและสัญญาการติดตั้งเป็นสัญญาตามลักษณะแห่ง

ตราสาร 4. จ้างทำของ ตามบัญชีอัตราอากรแสตมป์ บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลผู้รับจ้างต้องเสีย

อากรโดยทุกจำนวนเงิน 1,000 บาท หรือเศษของ 1,000 บาท ของมูลค่าสัญญาเสียอากร 1 บาท

2. กรณีการหลีกเลี่ยงภาษีมีบทกำหนดโทษทางอาญาดังต่อไปนี้

2.1 กรณีผู้เสียภาษีโดยรู้อยู่แล้วหรือโดยจงใจ แจ้งข้อความเท็จ หรือให้ถ้อยคำเท็จหรือ

ตอบคำถามด้วยถ้อยคำอันเป็นเท็จ หรือนำพยานหลักฐานเท็จมาแสดงเพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากร

หรือโดยความเท็จ โดยฉ้อโกงหรืออุบาย หรือโดยวิธีการอื่นใดทำนองเดียวกันหลีกเลี่ยงหรือพยายาม

หลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากรต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สามเดือนถึงเจ็ดปีและปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงสอง

แสนบาท ทั้งนี้ ตามมาตรา 37 แห่งประมวลรัษฎากร

2.2 กรณีผู้เสียภาษีเจตนาละเลยไม่ยื่นรายการที่ต้องยื่นเพื่อหลีกเลี่ยงหรือพยายาม

หลีกเลี่ยงการเสียภาษีอากร ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าพันบาทหรือจำคุกไม่เกินหกเดือนหรือทั้งปรับทั้ง

จำ ทั้งนี้ ตามมาตรา 37 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร

อนึ่ง กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษีมิได้ชำระภาษีหรือชำระไว้ไม่ครบถ้วนตามที่กฎหมายกำหนด ผู้มี

หน้าที่เสียภาษียังต้องรับผิดในจำนวนภาษีอากรที่ไม่ชำระหรือชำระไว้ไม่ครบถ้วนพร้อมด้วยเบี้ยปรับและ

หรือเงินเพิ่มตามกฎหมายด้วย