ภาษีเงินได้นิติบุคคล กรณีการหักและนำส่งภาษีตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากร

บริษัท ป. ลูกค้าของบริษัทฯ จดทะเบียนจัดตั้งขึ้นภายใต้กฎหมายไทย และประกอบธุรกิจใน

ประเทศไทย มีความประสงค์จะลงทุนถือหุ้นในบริษัทจำกัดบริษัทหนึ่งที่ไม่ได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์

(บริษัท ก.) ซึ่งจดทะเบียนจัดตั้งภายใต้กฎหมายไทย และประกอบธุรกิจในประเทศไทย โดยบริษัท ป.

จะซื้อหุ้นของบริษัท ก. จากผู้ถือหุ้นเดิม ซึ่งเป็นบริษัทต่างประเทศที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายของประเทศอังกฤษ

(บริษัท A) ซึ่งมิได้ประกอบกิจการในประเทศไทย และมิได้มีสถานประกอบการถาวรในประเทศไทย

กรณีดังกล่าวบริษัทฯ เข้าใจว่า กรณีที่บริษัท ป. จ่ายเงินค่าหุ้นของบริษัท ก. ให้แก่บริษัท A

โดยการขายหุ้นนั้นมีผลประโยชน์ที่ตีราคาเป็นเงินได้เกินกว่าเงินลงทุนตามมาตรา 40(4)(ช) แห่ง

ประมวลรัษฎากร บริษัท ป. ไม่มีหน้าที่ต้องหักภาษีจากเงินได้พึงประเมินที่จ่ายตามมาตรา 70 แห่ง

ประมวลรัษฎากรแต่อย่างใด ทั้งนี้ ตามข้อ 14 แห่งอนุสัญญาระหว่างรัฐบาลแห่งราชอาณาจักรไทยกับ

รัฐบาลแห่งสหราชอาณาจักรอังกฤษและไอร์แลนด์เหนือ เพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนและการป้องกันการ

เลี่ยงการรัษฎากรในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจากเงินได้ ดังความละเอียดแจ้งอยู่แล้ว

บริษัท A ซึ่งเป็นบริษัทที่จดทะเบียนจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายของประเทศอังกฤษ มิได้

ประกอบกิจการในประเทศไทย แต่ได้รับเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(4)(ช) แห่งประมวลรัษฎากร

ที่จ่ายจากประเทศไทย จึงมีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลในประเทศไทยตามมาตรา 70 แห่ง

ประมวลรัษฎากร

อย่างไรก็ตาม เงินได้ดังกล่าวเข้าลักษณะเป็นผลได้จากทุน ตามข้อ 14 แห่งอนุสัญญาระหว่าง

ราชอาณาจักรไทยกับรัฐบาลแห่งสหราชอาณาจักรอังกฤษและไอร์แลนด์เหนือ เพื่อการเว้นการเก็บ

ภาษีซ้อนและการป้องกันการเลี่ยงการรัษฎากรในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจากเงินได้ ซึ่งตามวรรค 4

กำหนดให้ถิ่นที่อยู่ของผู้มีเงินได้เป็นผู้มีสิทธิเก็บภาษีจากเงินได้ดังกล่าวเท่านั้น ดังนั้น บริษัท A ไม่ต้อง

เสียภาษีเงินได้นิติบุคคลในประเทศไทย และบริษัท ป. จึงไม่มีหน้าที่หักและนำส่งภาษีเงินได้นิติบุคคลตาม

มาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากรแต่อย่างใด