ภาษีเงินได้หัก ณ ที่จ่าย กรณีการชำระเงินตามสัญญาให้บริการด้านเทคนิค

บริษัท ซ. ประกอบธุรกิจผลิตผ้าร่อน ซึ่งเป็นผ้าที่ทอจากเส้นใยประดิษฐ์ เพื่อใช้ในการทำแม่พิมพ์ซิลค์สกรีน และ บริษัทฯ ได้ทำสัญญาให้บริการด้านเทคนิค (Technical Assistance Agreement ) กับ บริษัท เอ. ซึ่งเป็นนิติบุคคลที่จดทะเบียนภายใต้กฎหมายของประเทศสวิสเซอร์แลนด์ และไม่มีสถานประกอบการถาวรในประเทศไทยโดยมีข้อเท็จจริงสรุปได้ดังนี้

บริษัทฯ ได้ว่าจ้าง เอ. ซึ่งเป็นบริษัทที่มีความรู้ ความสามารถ ความเชี่ยวชาญประสบการณ์ในเทคนิคการผลิตสิ่งทอ และการพิมพ์สกรีนอีกทั้งเป็นผู้นำด้านเทคโนโลยีการพัฒนาโรงงานและเครื่องจักรที่ใช้ในการผลิตสินค้า โดย เอ. จะให้การสนับสนุนช่วยเหลือ ในด้านเทคนิคความรู้ความชำนาญ (Technical Know-How) เกี่ยวกับเทคโนโลยีข้อมูลจำเพาะสินค้า ข้อมูลของเครื่องจักร ขั้นตอนการผลิต การซื้อวัตถุดิบตลอดจนให้คำแนะนำการจัดหาชิ้นส่วนอุปกรณ์ที่ใช้ในการประกอบกิจการ ของบริษัทฯ และโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่เกี่ยวข้อง เพื่อที่จะให้บริษัทฯ สามารถผลิตผ้าสำหรับการพิมพ์ผ้า (Textile Printing) ที่มีความถี่ในการถัก 140 เส้น ในหนึ่งตารางเซนติเมตร ซึ่งจะทำให้สินค้าของบริษัทฯ ได้มาตรฐานตรงความต้องการของลูกค้า ทั้งนี้ บริษัทฯ จะต้องรักษาความลับและไม่เปิดเผยข้อแนะนำ ข้อมูลที่ได้รับจาก เอ. แก่บุคคลภายนอก และจะต้องส่งข้อมูลดังกล่าว คืนให้แก่ เอ.ทันทีที่สัญญาสิ้นสุดลง โดยบริษัทฯ จะเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด

บริษัทฯ ต้องจ่ายค่าบริการให้แก่ เอ.ในอัตรา 0.05 ดอลล่าร์สหรัฐอเมริกาต่อตารางเมตรของสินค้าที่ผลิต โดย เอ. จะส่ง ใบเรียกเก็บเงินมายังบริษัทฯ ทุก 6 เดือน บริษัทฯ และ เอ. มีความเข้าใจว่าการให้บริการตามสัญญาดังกล่าว ไม่ใช่เป็นกรณี การเรียกเก็บค่าสิทธิ เนื่องจากไม่ได้มีการถ่ายทอดเทคโนโลยีหรือ Know How ในการผลิตสินค้า แต่เป็นการให้บริการทางเทคนิค รวมทั้งให้คำแนะนำในการควบคุมและบำรุงรักษาเครื่องจักรและอุปกรณ์ในการผลิตซึ่งเงินได้ที่ เอ. ได้รับควรเป็นเงินได้ที่ไม่อยู่ในข่ายต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย เพราะถือว่า เป็นกำไรจากธุรกิจ ดังนั้น เงินได้ดังกล่าว ควรจะเสียภาษีในประเทศสวิสเซอร์แลนด์เพียง แห่งเดียว ทั้งนี้ ตามข้อ 7 วรรคหนึ่ง แห่งอนุสัญญาระหว่างราชอาณาจักรไทยและสมาพันธ์รัฐสวิส เพื่อการเว้นการเก็บภาษีซ้อนในส่วนที่เกี่ยวกับภาษีเก็บจากเงินได้

การให้บริการด้านเทคนิคของ เอ. ตามสัญญาฉบับดังกล่าว เข้าลักษณะเป็นการให้ข้อมูลทางเทคนิคที่มีลักษณะพิเศษ และเป็นการถ่ายทอดข้อสนเทศที่ได้จากประสบการณ์ในการผลิตสิ่งทอและการพิมพ์สกรีนของ เอ. ให้แก่บริษัทฯ เพื่อให้สามารถ ผลิตสินค้าได้ตามที่ลูกค้าต้องการและโดยที่ตามสัญญาฉบับดังกล่าวยังกำหนดให้บริษัทฯ ต้องเก็บรักษาข้อมูลไว้เป็นความลับ และไม่สามารถนำไปใช้ในกิจการอื่นใดได้ ค่าตอบแทนจากการให้บริการตามสัญญาดังกล่าว จึงเข้าลักษณะเป็นค่าตอบแทนจากการใช้ ข้อสนเทศเกี่ยวกับประสบการณ์ทางอุตสาหกรรม พาณิชย์กรรม หรือทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งถือเป็นค่าสิทธิ ตามข้อ 12 วรรคสาม แห่งอนุสัญญาฯ ดังกล่าว ดังนั้น เมื่อบริษัทฯ จ่ายค่าตอบแทนตามสัญญาฉบับดังกล่าว ให้แก่ เอ. ซึ่งมิได้ประกอบกิจการใน ประเทศไทย บริษัทฯ จึงมีหน้าที่ต้องหักภาษีจากเงินได้พึงประเมินที่จ่าย ในอัตราร้อยละ 15 ตามมาตรา 70 แห่งประมวลรัษฎากร ประกอบกับข้อ 12 วรรคสอง (ค) แห่งอนุสัญญาฯ