ภาษีเงินได้นิติบุคคลหัก ณ ที่จ่าย กรณีการจ่ายเงินหรือประโยชน์อย่างอื่นที่ได้เนื่องจากการให้เช่าทรัพย์สิน

ธนาคารฯ ได้ขอเช่าพื้นที่จากบริษัทผู้ให้เช่าอสังหาริมทรัพย์รายหนึ่งเพื่อใช้เป็นที่ทำการสาขา

ของธนาคารฯ ผู้ให้เช่าได้เรียกเก็บค่าเสียโอกาสจากธนาคารฯ โดยผู้ให้เช่าให้เหตุผลว่า ต้องปรับปรุง

พื้นที่ที่จะให้เช่าเป็นเวลา 2 เดือน ทำให้ขาดรายได้คือเสียโอกาสที่จะนำพื้นที่นั้นไปให้บุคคลอื่นเช่า และ

ผู้ให้เช่าได้เรียกเก็บค่า RENOVATE ซึ่งได้แก่ค่าใช้จ่ายเพื่อปรับปรุงพื้นที่ โดยการย้ายโครงสร้างและ

งานระบบเพื่อรองรับกับแบบแปลนพื้นที่ของธนาคารฯ ด้วย ธนาคารฯ มีความเห็นว่า เงินที่ผู้ให้เช่า

เรียกเก็บดังกล่าวเป็นเงินหรือประโยชน์อย่างอื่นที่ได้เนื่องจากการให้เช่าทรัพย์สิน จึงต้องหักภาษี ณ

ที่จ่ายร้อยละ 5.0 ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 เรื่อง สั่งให้ผู้จ่ายเงินได้พึงประเมินตาม

มาตรา 40 แห่งประมวลรัษฎากร มีหน้าที่หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่ายลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2528 แต่

บริษัทผู้ให้เช่าปฏิเสธไม่ยอมให้หักภาษี ณ ที่จ่าย โดยโต้แย้งว่าค่าเสียโอกาสและค่า RENOVATE

ดังกล่าวมิใช่เงินหรือประโยชน์อย่างอื่นที่ได้เนื่องจากการให้เช่าทรัพย์สิน ธนาคารฯ จึงหารือว่า ค่าเสีย

โอกาสและค่า RENOVATE ดังกล่าวเป็นเงินได้ประเภทใด และธนาคารฯ ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย หรือไม่

เงินที่บริษัทผู้ให้เช่าอสังหาริมทรัพย์เรียกเก็บจากธนาคารฯ ผู้เช่าตามข้อเท็จจริงที่หารือซึ่ง

ได้แก่ ค่าเสียโอกาส เนื่องจากผู้ให้เช่าต้องปรับปรุงพื้นที่ที่จะให้เช่า ทำให้ขาดรายได้คือเสียโอกาสที่จะ

นำพื้นที่นั้นไปให้บุคคลอื่นเช่า และค่าใช้จ่ายเพื่อปรับปรุงพื้นที่ โดยย้ายโครงสร้างและงานระบบเพื่อ

รองรับแบบแปลนพื้นที่ของธนาคารฯ (RENOVATE) เข้าลักษณะเป็นเงินหรือประโยชน์อย่างอื่นที่ได้

เนื่องจากการให้เช่าทรัพย์สินตามมาตรา 40(5)(ก) แห่งประมวลรัษฎากร ดังนั้น ธนาคารฯ

ผู้จ่ายเงินได้จากการให้เช่าทรัพย์สินดังกล่าวข้างต้นให้แก่ผู้รับซึ่งเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลที่

ประกอบกิจการในประเทศไทย จึงมีหน้าที่ต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย โดยคำนวณหักไว้ในอัตราร้อยละ 5.0

ตามข้อ 6 ของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.4/2528 ฯ ลงวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2528