ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีการหักลดหย่อนและยกเว้นเบี้ยประกันชีวิตของภริยา

1. นาย ว. มีเงินได้พึงประเมินจากการเป็นตัวแทนหรือนายหน้าขายประกันชีวิตของ ตามมาตรา 40(2) แห่งประมวลรัษฎากร ปีภาษี 2550 จำนวน 672,420.01 บาท

2. นาง ร. (ภริยา) มีเงินได้พึงประเมินจากการเป็นตัวแทนหรือนายหน้าขายประกันโดยตั้งสำนักงาน ตามมาตรา 40(8) แห่งประมวลรัษฎากร ปีภาษี 2550 จำนวน 4,932,855.50 บาท นาง ร. มีสถานประกอบกิจการตั้งอยู่ในเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจ ในปีภาษีดังกล่าว นาง ร. ชำระเบี้ยประกันชีวิต จำนวน 55,176.02 บาท

3. นาย ว. ยื่นแบบ ภ.ง.ด.90 ปีภาษี 2550 ระบุภริยามีเงินได้เลือกรวมคำนวณภาษี โดยคำนวณเงินได้ของภริยาใน ใบแสดงเงินได้ฯ ในเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจ และได้เลือกเสียภาษีสำหรับเงินได้ส่วนของภริยา ในอัตราร้อยละ 0.1 ของเงินได้ พึงประเมิน ตามมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 466) พ.ศ. 2550 ส่วนเงินได้ของนาย ว. ได้คำนวณภาษีเงินได้ ตาม มาตรา 48(1) แห่งประมวลรัษฎากร และได้หักลดหย่อน และยกเว้นเบี้ยประกันชีวิตของภริยา และขอคืนเงินภาษี จำนวน 173,773.90 บาท

กรณีภริยาของนาย ว. ใช้สิทธิเลือกเสียภาษีเงินได้สำหรับเงินได้ตามมาตรา 40 (8) แห่งประมวลรัษฎากร ในอัตรา ร้อยละ 0.1 โดยไม่นำมารวมคำนวณกับเงินได้อื่น ตามมาตรา 4 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ นาย ว. จึงไม่ต้องนำเงินได้พึงประเมิน ตามมาตรา 40 (8) แห่งประมวลรัษฎากร ของภริยาไปรวมเป็นเงินได้ของตน ตามมาตรา 57 ตรี แห่งประมวลรัษฎากร และ กรณีดังกล่าว จึงถือว่า ภริยาของนาย ว. ไม่มีเงินได้ ทำนองเดียวกับกรณีที่ภริยามีเงินได้ประเภทดอกเบี้ยหรือเงินปันผล และ ใช้สิทธิไม่นำดอกเบี้ยหรือเงินปันผล มารวมคำนวณภาษีกับเงินได้อื่น ตามมาตรา 48(3) แห่งประมวลรัษฎากร ดังนั้น นาย ว. จึงมีสิทธิหักลดหย่อนเบี้ยประกันชีวิตของภริยาได้ ตามจำนวนที่จ่ายจริงแต่ไม่เกิน 10,000 บาท แต่ไม่ได้รับสิทธิยกเว้นภาษี เงินได้สำหรับเบี้ยประกันชีวิตของภริยา สำหรับส่วนที่เกิน 10,000 บาท แต่ไม่เกิน 40,000 บาท ตามมาตรา 47(1)(ง) แห่งประมวลรัษฎากร และข้อ 2(61) ของกฎกระทรวง ฉบับที่ 126 (พ.ศ. 2509)ฯ ประกอบกับข้อ 1(2) วรรคสอง และข้อ 3 ของ ประกาศอธิบดีกรมสรรพากร เกี่ยวกับภาษีเงินได้ (ฉบับที่ 112)ฯ ลงวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2545