ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีการเรียกเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มจากเงินประกันการใช้ประปา

เทศบาลเมืองได้ถูกสำนักงานสรรพากรจังหวัดตรวจสอบการขอคืนเงินภาษีมูลค่าเพิ่มของ

การประปาเทศบาลเมือง และการประปาเทศบาล และสำนักงานสรรพากรไม่พิจารณาคืนเงิน

ภาษีมูลค่าเพิ่มให้การประปาของเทศบาลทั้ง 2 แห่ง เนื่องจากตรวจพบว่าการประปาเทศบาลได้

เรียกเก็บเงินประกันการใช้น้ำประปาแล้ว ไม่ได้นำส่งภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.

73/2541 เรื่อง การเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล และภาษีมูลค่าเพิ่ม สำหรับการเรียกเก็บเงินจ่ายล่วงหน้า

เงินประกัน เงิน มัดจำ หรือเงินจอง

ในกรณีดังกล่าวกรมการปกครองมีความเห็นว่าคำสั่งดังกล่าวกำหนดให้

บริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคลปฏิบัติเมื่อมีการเรียกเก็บเงินประกัน ให้นำเงินประกันมารวมคำนวณเป็น

มูลค่าของฐานภาษีด้วย ทั้งนี้ ไม่ได้รวมถึงกิจการประปาของเทศบาล อีกทั้งเงินประกันการใช้น้ำที่

การประปาเทศบาลเรียกเก็บก็ไม่ได้เป็นค่าบริการการใช้น้ำ และไม่ได้ถือเป็นรายได้หรือรายจ่ายของ

กิจการการประปาเทศบาล ประกอบกับการดำเนินกิจการประปาเป็นหน้าที่ของเทศบาลที่จะต้องจัดให้มีน้ำ

สะอาดและประปา ตามมาตรา 51 แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496 ดังนั้น เงินประกันการใช้

น้ำที่การประปาเทศบาลเรียกเก็บจากผู้ใช้น้ำจึงไม่เข้าข่ายต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามคำสั่งกรมสรรพากร

ที่ ป.73/2541 ฯ จึงขอให้พิจารณาว่าความเห็นดังกล่าวถูกต้องหรือไม่

เนื่องจากเทศบาลมีฐานะเป็นบุคคลตามมาตรา 77/1 แห่งประมวลรัษฎากร และเป็น

ผู้ประกอบการขายน้ำประปาในราชอาณาจักร มีหน้าที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่มตามมาตรา 82 แห่ง

ประมวลรัษฎากร ซึ่งความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาสินค้าตามมาตรา

78/3 แห่งประมวลรัษฎากร และกฎกระทรวง ฉบับที่ 189 (พ.ศ. 2534) ออกตามความใน

ประมวลรัษฎากร ว่าด้วยความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มบางกรณี ลงวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ.2534

จึงต้องนำเงินประกันการใช้น้ำประปาซึ่งถือเป็นการชำระราคาบางส่วนมาเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม