ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม

บริษัทฯ มีวัตถุประสงค์ในการผลิต จำหน่ายสายไฟฟ้าทุกชนิด บริษัทฯ ได้รับจ้างบริษัท พ. ทำ

รีดทองแดง ชุบตะกั่ว ผลิตเม็ดพลาสติก ถักเปียสายทองแดง โดยบริษัทฯ จะจัดส่งใบแจ้งหนี้เพื่อขอรับ

ชำระเงินกับผู้ว่าจ้างเป็นงวด ๆ และในทางปฏิบัติที่ผ่านมาบริษัทฯ จะออกใบกำกับภาษีทุกครั้งที่มีการ

ส่งมอบสินค้าโดยจะมีการเรียกเก็บเงินภายหลัง แต่ปัจจุบันบริษัทฯ ทราบว่าความรับผิดในการเสีย

ภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับการให้บริการเกิดขึ้นเมื่อได้รับชำระราคาค่าบริการ บริษัทฯ จึงไม่ออกใบกำกับภาษี

และเสียภาษีมูลค่าเพิ่มจนกว่าจะได้รับชำระราคาค่าบริการ จึงมีรายได้ค้างรับตามบัญชีประมาณ 70.5

ล้านบาทและยังมิได้เสียภาษีมูลค่าเพิ่มจนกว่าจะได้รับชำระราคาค่าบริการ จึงหารือว่า การรับจ้างตาม

ข้อเท็จจริงดังกล่าวเป็นการให้บริการหรือไม่

กรณีบริษัทฯ ซื้อวัตถุดิบต่าง ๆ เช่น เส้นลวดทองแดง เม็ดพลาสติก ผงพลาสติกมาผ่าน

กระบวนการเพื่อผลิตเป็นสายไฟฟ้าและจำหน่ายออกไปนั้นถือว่าบริษัทฯ ผลิตสินค้าขายเป็นปกติธุระ ดังนั้น

แม้ว่าบางกรณีบริษัทฯ จะรับทำสายไฟฟ้าให้แก่ลูกค้าโดยลูกค้าเป็น ผู้กำหนดลักษณะหรือแบบแตกต่าง

ออกไปจากที่บริษัทฯ ผลิตขายเป็นปกติเป็นการมุ่งจะโอนกรรมสิทธิ์ในสินค้ามิใช่มุ่งในผลสำเร็จของงาน

บริษัทฯ จึงเป็นผู้ผลิตสินค้าเพื่อขายมิใช่ผู้รับจ้างซึ่งความรับผิดในการเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเกิดขึ้นตามมาตรา

78(1) แห่งประมวลรัษฎากร