ภาษีเงินได้นิติบุคคลและภาษีธุรกิจเฉพาะ กรณีมูลนิธิถูกเวนคืนที่ดินตามกฎหมายว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์

สรรพากรพื้นที่ แจ้งให้มูลนิธิฯ เสียภาษีเงินได้นิติบุคคลและภาษีธุรกิจเฉพาะ เนื่องจากมี

รายรับจากการถูกเวนคืนที่ดินตามพระราชบัญญัติเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530 โดยทำสัญญาซื้อขาย

กับการทางพิเศษแห่งประเทศไทย มูลนิธิฯ มีความเห็นว่ามูลนิธิฯ เป็นองค์การเพื่อการกุศลสาธารณะตาม

ประกาศกระทรวงการคลังฯ(ฉบับที่ 2)ฯ ลงวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2535 (ลำดับที่ 109) จึงไม่มี

หน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคล และการดำเนินการก็มีวัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือป้องกันหรือบำบัดโรค

แก่พระภิกษุและสามเณรที่อาพาธ ไม่ได้มีวัตถุประสงค์ในการจัดสรรที่ดินหรือประกอบธุรกิจการค้า ทั้งใน

ประมวลรัษฎากรมิได้ให้คำนิยามคำว่า “การประกอบกิจการ” ไว้โดยเฉพาะ ดังนั้น การที่กรมสรรพากร

ได้ตีความว่ามูลนิธิฯ ถูกเวนคืนที่ดินเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่ผู้ขายมีไว้ในการประกอบกิจการจึงน่าจะ

ไม่ถูกต้อง จึงขอให้ยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลและภาษีธุรกิจเฉพาะ

1. ภาษีเงินได้นิติบุคคล มูลนิธิฯ เป็นองค์การสาธารณกุศลตามมาตรา 47(7)(ข) แห่ง

ประมวลรัษฎากรประกอบกับข้อ 3 แห่งประกาศกระทรวงการคลังว่าด้วยภาษีเงินได้และภาษีมูลค่าเพิ่ม

(ฉบับที่ 2)ฯ ลงวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ.2535 (ลำดับที่ 109) จึงไม่ถือเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วนนิติบุคคล

ตามมาตรา 39 แห่งประมวลรัษฎากร ไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีเงินได้นิติบุคคลตามประมวลรัษฎากร

2. ภาษีธุรกิจเฉพาะ

2.1 การขายที่ดินที่มูลนิธิฯ ได้รับจากการบริจาคให้แก่การทางพิเศษแห่งประเทศไทย

ตามพระราชบัญญัติเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2530 เข้าลักษณะเป็นการจำหน่ายจ่ายโอนไม่ว่าจะมี

ประโยชน์ตอบแทนหรือไม่จึงถือเป็นการขายตามมาตรา 91/1(4) แห่ง ประมวลรัษฎากร

2.2 เมื่อมูลนิธิฯ จัดตั้งขึ้นเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ที่แสดงไว้ใน

ตราสารของมูลนิธิฯเข้าลักษณะเป็นการประกอบกิจการ มูลนิธิฯ จึงเป็นผู้ขายอสังหาริมทรัพย์ที่มีไว้ในการ

ประกอบกิจการตามมาตรา 3(5) แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 244) พ.ศ. 2534 อยู่ในบังคับต้อง

เสียภาษีธุรกิจเฉพาะตามมาตรา 91/2(6)แห่งประมวลรัษฎากร กรณีไม่มีอำนาจตามกฎหมายใดที่จะ

ยกเว้นภาษีธุรกิจเฉพาะให้มูลนิธิฯ ได้