ภาษีธุรกิจเฉพาะ กรณีการขายอสังหาริมทรัพย์

นาย อ ได้รับหนังสือจากสำนักงานสรรพากรจังหวัด ให้ชำระภาษีธุรกิจเฉพาะจากการทำ

สัญญาให้ อสังหาริมทรัพย์ นาย อ ชี้แจงข้อเท็จจริงสรุปได้ว่า ที่ดินตามสัญญาให้ดังกล่าวเดิมเป็นของนาง ก

น้องสาวของนาย อ นาย อ ได้กรรมสิทธิ์มาโดยซื้อจากการขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดี

ตามคำสั่งของศาล โดยซื้อในฐานะตัวแทนของนาง ก ซึ่งขอให้ช่วยเป็นผู้ซื้อทอดตลาดและให้ใส่ชื่อของ

นาย อ เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดแปลงดังกล่าวแต่เพียงในนาม เพราะหากมีคนอื่นซื้อไป

ครอบครัวจะเดือดร้อน เนื่องจากนาง ก มีเจ้าหนี้อยู่หลายรายหลังจากจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ดังกล่าว

นาง ก และนาย อ อยู่ในฐานะเดิมทุกประการ เสมือนกับไม่มีนิติกรรมใด ๆ เกิดขึ้น ถึงปัจจุบันแม้ทาง

ทะเบียนจะเปลี่ยนแปลงอย่างไร นาง ก ยังคงเป็นเจ้าของครอบครองอยู่ตลอดมาโดยมีชื่ออยู่ใน

ทะเบียนบ้าน ใช้ที่ดินทำนา ทำสวน มิได้นำไปประกอบธุรกิจใด และมิได้ส่งมอบที่ดินดังกล่าวแก่นาย อ

ต่อมานาง ก ก็ได้สั่งการให้นาย อ เป็นตัวแทนจดทะเบียนให้ที่ดินแปลงดังกล่าวแก่นาย ข บุตรชายของ

นาง ก เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2535 เพราะถ้าจดทะเบียนโอนเป็นชื่อนาง ก เกรงว่าจะถูกเจ้าหนี้

บังคับคดีอีก นอกจากนี้กรณีการจดทะเบียนจำนองที่ดินแปลงดังกล่าวรวมทั้งเพิ่มวงเงินจำนองก็เป็น

การกระทำในฐานะตัวแทนของนาง ก เพื่อประโยชน์ของนาง ก ทั้งสิ้น

นาย อ มีความเห็นว่า ข้อเท็จจริงการดำเนินการตั้งแต่ซื้ออสังหาริมทรัพย์ จากการขาย

ทอดตลาดจากศาล จนกระทั่งจดทะเบียนให้แก่นาย ข ได้กระทำในฐานะตัวแทนนาง ก มิได้เป็น

การขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางค้าหรือหากำไร ตามมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 244)

พ.ศ.2534 จึงไม่อยู่ในข่ายต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ ประกอบกับมิได้มีเจตนาจงใจหรือมีพฤติการณ์ปลูก

บ้านเพื่อขาย (ให้) จึงขอให้พิจารณายกเว้นการเสียภาษีธุรกิจเฉพาะให้เฉพาะราย หรือขอให้พิจารณา

ลดหย่อนให้มากที่สุด

การที่ นาย อ มีชื่อเป็นผู้ซื้อบ้านและที่ดินจากการขายทอดตลาดและได้จดทะเบียนไว้กับ

เจ้าพนักงานที่ดินเมื่อวันที่ 3 มกราคม 2532 ย่อมแสดงว่านาย อ เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในบ้านและที่ดิน

ดังกล่าวแล้ว ต่อมาเมื่อนาย อ ได้จดทะเบียนให้บ้านพร้อมที่ดินดังกล่าวแก่นาย ข บุตรของนาง ก เมื่อ

วันที่ 25 พฤษภาคม 2535 ไม่ว่านาย อ จะได้รับประโยชน์ตอบแทนหรือไม่ก็ตาม เมื่อได้โอนบ้านและ

ที่ดินไปภายใน 5 ปี นับแต่วันที่ได้มา (วันที่ 3 มกราคม 2532) ย่อมถือเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่

เป็นทางค้าหรือหากำไร ตามมาตรา 3(6) แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร

ว่าด้วยการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางค้าหรือหากำไร (ฉบับที่ 244) พ.ศ. 2534 นาย อ จึงมีหน้าที่

ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ ตามมาตรา 91/2(6) แห่งประมวลรัษฎากร

กรณีขอให้พิจารณายกเว้นภาษีธุรกิจเฉพาะนั้น ไม่มีบทบัญญัติตามประมวลรัษฎากรที่จะให้

ยกเว้นภาษีธุรกิจเฉพาะได้ แต่กรณีมีเหตุอันควรได้รับการผ่อนผัน จึงงดเบี้ยปรับภาษีธุรกิจเฉพาะให้ตามที่

ร้องขอ