ภาษีเงินได้นิติบุคคลหัก ณ ที่จ่าย

บริษัท เอ จำกัด ประกอบกิจการอุตสาหกรรมส่งออก ได้ซื้อน้ำยางสดจากบริษัท ก ต่อมา

บริษัท ข ได้อ้างกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของน้ำยางสดที่ซื้อขายกัน และได้มีการฟ้องคดีต่อศาล และยื่นคำร้อง

ขอคุ้มครองชั่วคราวก่อนศาลพิพากษา ซึ่งศาลได้มีคำสั่งให้บริษัท เอ จำกัด นำเงินที่ได้จากการขาย

น้ำยางสดไปวาง ณ สำนักงานบังคับคดี เพื่อจ่ายให้กับผู้ชนะคดีเมื่อคดีถึงที่สุด และบริษัท เอ จำกัด ได้

หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย นำส่งกรมสรรพากรแล้วตามแบบ ภ.ง.ด.53 โดยระบุในแบบว่า "บริษัท ก

หรือบริษัท ข (เรื่องอยู่ระหว่างการพิจารณาคดี)" แต่บริษัทฯ ยังไม่ได้ออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ

ที่จ่าย ตามมาตรา 50 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร ให้กับบริษัททั้งสองจนกว่าจะทราบผลคดี จึงขอทราบว่า

1. การกระทำดังกล่าวตามข้อเท็จจริงข้างต้นของ บริษัท เอ จำกัด ถูกต้องด้วยกฎหมาย

หรือไม่ และถ้าไม่ถูกต้อง บริษัทฯ ต้องดำเนินการอย่างไร

2. ถ้าคดีมีอายุเกินสิทธิขอคืนภาษี 3 ปี ตามมาตรา 27 ตรี ผู้ถูกหักจะขอคืนภาษีตาม

หนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่าย ที่ผู้หักออกให้ เมื่อคดีสิ้นสุดได้หรือไม่

กรณีตาม 1 ตามข้อเท็จจริงเมื่อบริษัทฯ ได้ตกลงซื้อน้ำยางสดจากบริษัท ก บริษัทฯ ใน

ฐานะผู้ซื้อย่อมมีหน้าที่ต้องชำระราคาสินค้าที่ตกลงซื้อขายให้แก่บริษัท ก ในฐานะผู้ขาย การที่บริษัทฯ ผู้ซื้อ

ได้ชำระราคาน้ำยางสดและได้หักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย พร้อมกับได้นำส่งกรมสรรพากรแล้ว บริษัทฯ จึง

ต้องมีหน้าที่ออกหนังสือรับรองการหักภาษี ณ ที่จ่ายที่ได้หักไว้แล้วในปีภาษีให้แก่บริษัท ก ทันทีที่มีการหัก

ภาษี ณ ที่จ่าย ตามมาตรา 50 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร การที่บริษัท ข อ้างกรรมสิทธิ์น้ำยางสดที่บริษัทฯ

ซื้อจากบริษัท ก และได้นำคดีขึ้นสู่การพิจารณาของศาล ถือว่าเป็นการโต้แย้งสิทธิในทางแพ่งระหว่าง

บริษัท ก กับบุคคลภายนอก จึงไม่กระทบต่อบทบังคับตามมาตรา 50 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร

กรณีตาม 2 ตามข้อเท็จจริงตาม 1 เป็นการหักภาษีเงินได้ ณ ที่จ่าย ตามมาตรา 3 เตรส

แห่งประมวลรัษฎากร หากมีกรณีขอคืนภาษีเงินได้ที่ถูกหัก ณ ที่จ่าย มาตรา 3 เตรส บัญญัติให้นำมาตรา

63 แห่งประมวลรัษฎากร มาใช้บังคับโดยอนุโลม ดังนั้น ผู้ถูกหักภาษีหากประสงค์จะขอคืนภาษีเงินได้หัก

ณ ที่จ่าย ต้องยื่นคำขอคืนภายใน 3 ปี นับแต่วันสุดท้ายแห่งปีซึ่งได้ถูกหักภาษีเกินไป ตามมาตรา 63 แห่ง

ประมวลรัษฎากร