ภาษีธุรกิจเฉพาะ กรณีเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมขายบ้านและที่ดิน

นาง ก และนาย ข ขายบ้านพร้อมที่ดิน ปรากฏข้อเท็จจริงดังนี้ นาย ค และนาง ก ภริยา

ได้จองบ้านและที่ดิน โดยนาง ก ย้ายชื่อเข้าอยู่ในทะเบียนบ้านเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2532 โดย

กรรมสิทธิ์บ้านยังไม่ได้โอนเนื่องจากเจ้าของบ้านเดิมขาดการผ่อนส่งและกำลังถูกธนาคารผู้รับจำนอง

ฟ้องบังคับชำระหนี้ เมื่อนาง ก ชำระหนี้แทนคดีจึงสิ้นสุดและสามารถโอนกรรมสิทธิ์ได้เมื่อวันที่ 30

ตุลาคม 2534 ซึ่งในการโอนกรรมสิทธิ์บ้านดังกล่าว นาย ข พี่ชายของนาง ก ได้มีชื่อเข้าถือกรรมสิทธิ์

รวมเพื่อวัตถุประสงค์ในการกู้ยืมเงินจากธนาคารให้ได้จำนวนเงินสูงขึ้น ต่อมานาง ก กับนาย ข ได้ขาย

บ้านและที่ดินดังกล่าวเมื่อวันที่ 11 กันยายน 2535 ด้วยเหตุผลที่ไม่สามารถผ่อนชำระเงินค่างวดแก่

ธนาคารต่อไปได้

ขอทราบว่านาง ก เป็นผู้มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านและได้อาศัยเป็นเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งปี

การขาย อสังหาริมทรัพย์ตามข้อเท็จจริงข้างต้น เป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่ใช้เป็นสถานที่อยู่อาศัย

อันเป็นแหล่งสำคัญที่ผู้ขายมีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้าน ตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร และได้อาศัย

เป็นเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งปีนับแต่วันที่ได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์นั้น ตามมาตรา 3 (6) (ค) แห่ง

พระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 244) พ.ศ. 2534

1. ตามข้อเท็จจริง นาง ก และนาย ข พี่ชายได้ร่วมกันซื้อบ้านพร้อมที่ดิน โดยมิได้มีการ

แบ่งหรือกำหนดส่วนของการถือกรรมสิทธิ์ว่าของใคร ตอนใดเป็นจำนวนเนื้อที่เท่าใดให้ชัดเจน กรณีจึง

ถือว่าเป็นเจ้าของรวมกันและมีส่วนเท่ากัน ตามมาตรา 1357 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

2. นาง ก และนาย ข ได้รับกรรมสิทธิ์ที่ดินและบ้านเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2534 ต่อมาได้

ขายที่ดินและบ้านเมื่อวันที่ 14 กันยายน 2535 จึงเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่ได้กระทำภายใน 5 ปี

นับแต่วันที่ได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ ตามมาตรา 3 (6) แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 244) พ.ศ.

2534 เข้าลักษณะเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางค้าหรือหากำไร อยู่ในบังคับต้องเสีย

ภาษีธุรกิจเฉพาะตามมาตรา 91/2 (6)แห่งประมวลรัษฎากร เนื่องจากนาง ก และนาย ข พี่ชายได้

ร่วมกันซื้อและร่วมกันขายที่ดินดังกล่าว จึงเข้าลักษณะเป็นห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล

ซึ่งเป็นหน่วยภาษีแยกต่างหากจากบุคคลธรรมดาตามมาตรา 56 แห่งประมวลรัษฎากร จึงต้องยื่น

แบบแสดงรายการภาษีธุรกิจเฉพาะในนามของห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลที่มิใช่นิติบุคคล การที่นาง ก

มีชื่อในทะเบียนบ้านเพียงคนเดียว ถือเป็นเหตุส่วนตัวของบุคคลในห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคล ไม่อาจ

นำมาใช้ประโยชน์แก่ห้างหุ้นส่วนสามัญหรือคณะบุคคลนั้นได้ดังนั้น จึงไม่มีประเด็นที่จะต้องพิจารณาว่านาง

ก มีชื่ออยู่ในทะเบียนบ้านตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรและได้อาศัยเป็นเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งปี

นับแต่วันที่ได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์นั้น ตามมาตรา 3 (6) (ค)แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 244)

พ.ศ. 2534 หรือไม่แต่อย่างใด