ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีกลุ่มแม่บ้านสตรีรับทอผ้าห่มไหมพรมกันหนาว

กลุ่มแม่บ้านสตรีหรือกลุ่มแม่บ้านเกษตรกร ซึ่งจัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ส่งเสริมอาชีพของ

แม่บ้าน โดยมีแม่บ้านเกษตรกรเข้าเป็นสมาชิกของกลุ่ม เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม 2540 นาง ก.ประธาน

กลุ่มแม่บ้านเป็นตัวแทนในการทำสัญญาซื้อขายผ้าห่มไหมพรมกับจังหวัด ตามโครงการของสำนักงาน

ประชาสงเคราะห์จังหวัด จำนวน 12,500 ผืน ราคาผืนละ 80 บาท รวมเป็นเงิน 1,000,000 บาท

หลังจากนั้น นาง ก. จะแบ่งงานให้สมาชิกดำเนินการผลิตผ้าห่มไหมพรม โดยสมาชิกแต่ละคนจะออกทุน

การผลิตเอง ในการรับชำระเงินค่าสินค้า นาง ก. จะเป็นผู้รับเงินค่าสินค้าในฐานะตัวแทนกลุ่มและแบ่ง

เงินให้สมาชิกแต่ละคนตามปริมาณงานที่สมาชิกคนนั้น ๆ ทำได้ ในปี 2540 กลุ่มแม่บ้านสตรีฯ มีสมาชิก

จำนวน 58 คน ได้รับเงินเฉลี่ยคนละประมาณ 17,000 บาท ซึ่งกลุ่มแม่บ้านสตรีฯ จะทำสัญญาซื้อขาย

เฉพาะกับจังหวัดร้อยเอ็ดปีละ 1 ครั้ง โดยไม่ปรากฏว่าได้ทำสัญญากับหน่วยงานอื่นอีก และเคยทำสัญญา

ในลักษณะเช่นนี้มาแล้วเป็นเวลา 4 ปี จังหวัดมีความเห็นว่า นาง ก. เป็นเพียงผู้รับมอบอำนาจจากกลุ่ม

แม่บ้านสตรีฯ เมื่อการดำเนินงานตามโครงการสิ้นสุดลงก็จะนำเงินที่ได้รับทั้งหมดไปแบ่งให้แก่สมาชิก 58

คน ตามปริมาณงานที่แต่ละคนทำ และนาง ก. มิได้เป็นผู้มีอาชีพทอผ้าห่มไหมพรมโดยตรง จึงมิใช่

ผู้ประกอบการและไม่อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม

เนื่องจากสมาชิกกลุ่มแม่บ้านสตรีฯ แต่ละคนจะออกทุนการผลิตผ้าห่มไหมพรมเอง

รวมทั้งแต่ละคนผลิตผ้าห่มไหมพรมเอง เพียงแต่มีตัวแทนกลุ่มเป็นผู้ดำเนินการจัดทำสัญญากับส่วนราชการ

และรับเงินค่าสินค้าแทนสมาชิก ในการจ่ายเงินค่าสินค้าให้แก่สมาชิกก็จ่ายตามมูลค่าของการผลิตของ

สมาชิกแต่ละคน สมาชิกกลุ่มแม่บ้านสตรีฯ ไม่ได้ร่วมทุน ไม่ได้ร่วมกันในการผลิตสินค้าเพื่อขาย และไม่ได้

ร่วมกันแบ่งผลกำไร จึงไม่เข้าลักษณะเป็นคณะบุคคลหรือห้างหุ้นส่วนสามัญ ดังนั้น สมาชิกกลุ่มแม่บ้านสตรีฯ

แต่ละคน จึงเป็นผู้ประกอบการตามมาตรา 77/1(5) แห่งประมวลรัษฎากร แต่เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่า

สมาชิกแต่ละคนและนาง ก. ซึ่งเป็นสมาชิกคนหนึ่งในฐานะประธานกลุ่ม มีรายรับในปี 2540 คนละ

ประมาณ 17,000 บาท จึงได้รับยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 81/1 แห่งประมวลรัษฎากร

ประกอบกับมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 237) พ.ศ.2534