ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีดอกเบี้ย

กรณีบริษัทฯ มีหนังสือฉบับลงวันที่ 4 สิงหาคม 2546 คัดค้านและปฏิเสธคำให้การของ

ผู้รับมอบอำนาจสรุปความว่า บริษัทฯ ไม่ขอรับดอกเบี้ยตามมาตรา 4 ทศ แห่งประมวลรัษฎากร จากการ

ขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มในปี 2540-2542 เนื่องจากเป็นข้อความที่ไม่ถูกต้องตามเจตนาและบริษัทฯ มิได้

มอบอำนาจให้ผู้รับมอบอำนาจสละสิทธิในการรับดอกเบี้ย ทั้งนี้ ผู้รับมอบอำนาจยืนยันว่า มิได้เป็น

คำให้การด้วยความสมัครใจและมิได้ให้ถ้อยคำตามข้อความดังกล่าว

กรณีผู้รับมอบอำนาจของบริษัทฯ ผู้ขอคืนภาษีมูลค่าเพิ่มให้ถ้อยคำสละสิทธิดอกเบี้ยจากเงิน

ภาษีอากรที่ได้รับคืน ถือเป็นการแสดงเจตนาโดยชอบด้วยกฎหมาย ย่อมมีผลผูกพันบริษัทฯ ตามมาตรา

149 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ต่อมาภายหลังบริษัทฯ ประสงค์จะขอรับดอกเบี้ยจากเงิน

ภาษีอากรที่ได้รับคืนดังกล่าว บริษัทฯ มีสิทธิที่จะกระทำได้ แต่ต้องดำเนินการภายในกำหนดเวลาที่มีสิทธิ

ขอคืนภาษี จึงจะมีสิทธิได้รับดอกเบี้ย เนื่องจากสิทธิในเรื่องดอกเบี้ยเกิดขึ้นตามมาตรา 4 ทศ แห่ง

ประมวลรัษฎากร และข้อ 2 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 161 (พ.ศ. 2526)ฯ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย

กฎกระทรวง ฉบับที่ 191 (พ.ศ. 2535)ฯ กรณีตามข้อหารือบริษัทฯ จึงไม่มีสิทธิได้รับดอกเบี้ยจากเงิน

ภาษีมูลค่าเพิ่มปี 2540 – 2542 ที่ได้รับคืนแต่ประการใด