ภาษีเงินได้นิติบุคคล กรณีการคำนวณดอกเบี้ยให้แก่ผู้ได้รับคืนเงินภาษีอากรที่ถูกหักไว้ ณ ที่จ่าย

สำนักงานสรรพากรภาคหารือปัญหาภาษีเงินได้นิติบุคคล กรณีการคำนวณดอกเบี้ยให้แก่

ผู้ได้รับคืนเงินภาษีอากรที่ถูกหักไว้ ณ ที่จ่าย สรุปข้อเท็จจริงได้ดังนี้

1. บริษัท ท. จำกัด ได้ยื่นแบบแสดงรายการภาษีเงินได้นิติบุคคล (ภ.ง.ด.50) สำหรับ

รอบระยะเวลาบัญชี 1 พฤษภาคม 2539 - 31 ธันวาคม 2539 และรอบระยะเวลาบัญชี 1 มกราคม

2540 - 31 ธันวาคม 2540 ภายในระยะเวลาที่กฎหมายกำหนด คือ วันที่ 28 พฤษภาคม 2540 และ

วันที่ 29 พฤษภาคม 2541 ตามลำดับ

2. บริษัทฯ ได้ยื่นคำร้องขอคืนเงินโดยใช้แบบ ค.10 ลงวันที่ 27 เมษายน 2542 ขอคืน

ภาษีเงินได้นิติบุคคล สำหรับรอบระยะเวลาบัญชี 1 พฤษภาคม 2539 - 31 ธันวาคม 2539 และ

รอบระยะเวลาบัญชี 1 มกราคม 2540 - 31 ธันวาคม 2540 จำนวน 29,603,788.39 บาท และ

จำนวน 32,510,216.23 บาท ตามลำดับ และบริษัทฯให้ธนาคารออกหนังสือสัญญาค้ำประกันเพื่อรับเงิน

คืนก่อนผลการตรวจสอบภาษีฯ จะแล้วเสร็จ และสรรพากรพื้นที่ได้อนุมัติคืนเงินภาษีอากร ค.20

3. สำนักตรวจสอบภาษีแจ้งผลการตรวจสอบภาษีฯ ให้บริษัทฯ มีสิทธิ์ได้รับคืน

ภาษีเงินได้นิติบุคคลสำหรับรอบระยะเวลาบัญชี 2539 และ 2540 ตามคำร้อง ค.10 และบริษัทฯ ไม่ได้

แสดงเจตนาสละสิทธิ์การขอรับดอกเบี้ย ตามมาตรา 4 ทศ แห่งประมวลรัษฎากร

4. บริษัทฯ มีหนังสือลงวันที่ 20 มกราคม 2543 แสดงความประสงค์จะขอรับดอกเบี้ยที่

เกิดจากการขอคืนภาษีดังกล่าวด้วย โดยขอให้เริ่มคิดดอกเบี้ยตั้งแต่วันครบกำหนดระยะเวลาสามเดือน

นับแต่วันสิ้นกำหนดระยะเวลายื่นแบบแสดงรายการ ตามข้อ 1(1) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 161 (พ.ศ.

2526)ฯ

5. สำนักงานสรรพากรพื้นที่เห็นว่า แบบแสดงรายการ ภ.ง.ด.50 ไม่ถือว่าเป็นคำร้อง

ขอคืนเงินภาษีอากรหากบริษัทฯ มีความประสงค์จะขอคืนภาษีเงินได้นิติบุคคลจะต้องยื่นคำร้องขอคืนเงิน

ภาษีอากรโดยใช้แบบ ค.10 เพียงอย่างเดียว จะไม่มีการพิจารณาคืนเงินจากการยื่นแบบ ภ.ง.ด.50 ที่

มีภาษีชำระเกิน ทั้งนี้ ตามข้อ 2 ของกฎกระทรวง ฉบับที่ 161 (พ.ศ. 2526)ฯ ลงวันที่ 20 พฤษภาคม

พ.ศ. 2526 และให้เริ่มคิดดอกเบี้ยนับถัดจากวันครบระยะเวลาสามเดือนจากการยื่นคำร้องขอคืนเงิน

(ค.10) ซึ่งเมื่อคำนวณแล้วไม่มีดอกเบี้ยจะต้องคืนให้บริษัทฯ แต่อย่างใด

สำนักงานสรรพากรภาคเห็นว่า กฎหมายที่ว่าด้วยการให้ดอกเบี้ยแก่ผู้ได้รับคืนเงินภาษีอากร

มีบัญญัติอยู่ในประมวลรัษฎากร มาตรา 4 ทศ และกฎกระทรวงฉบับที่ 161 (พ.ศ. 2526)ฯ ซึ่งใช้บังคับ

กับทุกประเภทภาษีอากร บัญญัติมีใจความสำคัญว่า “ดอกเบี้ยที่จะให้แก่ผู้ได้รับคืนเงินภาษีอากร ให้เริ่มคิด

ตั้งแต่วันถัดจากวันครบระยะเวลาสามเดือน นับแต่วันสิ้นกำหนดระยะเวลายื่นแบบแสดงรายการหรือวันยื่น

คำร้องขอคืน” ตามบทบัญญัติดังกล่าวจะเห็นว่ากฎหมายมีความมุ่งหมายหรือเจตนารมณ์ต้องการบังคับให้

ทางราชการพิจารณาคืนเงินแก่ผู้มีสิทธิขอคืนให้เสร็จสิ้นภายในระยะเวลาไม่เกิน 3 เดือน นับแต่วันที่

ผู้มีสิทธิขอคืนได้มีการยื่นแบบแสดงรายการ (ภ.ง.ด.90, ภ.ง.ด.91, ภ.พ.30) หรือยื่นคำร้องขอคืน

(ค.10) ทั้งนี้ ต้องเป็นการยื่นแบบแสดงรายการหรือคำร้องขอคืนภายในเวลาที่กฎหมายกำหนดด้วย

สำหรับกรณีรายนี้ข้อเท็จจริงมีว่า ผู้มีสิทธิขอคืน คือ บริษัทฯ จำกัด ได้ยื่นคำร้องขอคืน

(ค.10) เมื่อวันที่ 27 เมษายน 2542 ขอคืนภาษีเงินได้นิติบุคคลรอบระยะเวลาบัญชี 2539 และ 2540

จำนวนเงินทั้งสิ้น 62,114,004.62 บาท สำนักงานสรรพากรพื้นที่พิจารณาคืนให้ตามหนังสือแจ้งคืน

(ค.20) เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม 2542 จะเห็นว่าการพิจารณาคืนได้กระทำให้เสร็จสิ้นภายใน

ระยะเวลา 3 เดือน นับแต่วันยื่นคำร้องขอคืน ซึ่งเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของกฎหมายดังกล่าว ดังนั้น

ทางราชการจึงไม่มีเหตุผลต้องเสียดอกเบี้ยให้แก่บริษัทฯ แต่อย่างใดเมื่อบริษัทฯ ไม่มีสิทธิได้รับดอกเบี้ย

ของเงินภาษีอากรที่ได้รับคืน กรณีจึงไม่ต้องพิจารณาปัญหาว่าจะให้เริ่มคิดดอกเบี้ยแก่บริษัทฯ ตั้งแต่วันใด

กรณีตามข้อเท็จจริง การพิจารณาคืนเงินภาษีให้บริษัทฯ เข้าหลักเกณฑ์การคืนเงินภาษีอากร

ให้แก่ผู้ได้รับคืนเงินภาษีอากรที่ต้องยื่นแบบแสดงรายการเกี่ยวกับเงินภาษีอากรที่ถูกหักภาษีไว้ ณ ที่จ่าย

ตามข้อ 1(1)(ก) และข้อ 2 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 161 (พ.ศ. 2526) ออกตามความใน

ประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการให้ดอกเบี้ยแก่ผู้ได้รับคืนเงินภาษีอากร ลงวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2526

และบริษัทฯ ต้องยื่นแบบแสดงรายการ ภ.ง.ด.50 และคำร้องขอคืน (แบบ ค.10) ภายในเวลาที่

กฎหมายกำหนดตามมาตรา 63 แห่งประมวลรัษฎากร

สำหรับกรณีที่ ข้อ 2 ของกฎกระทรวงฉบับดังกล่าว กำหนดว่า “การคิดดอกเบี้ยตามข้อ 1

จะคิดให้ต่อเมื่อได้มีการยื่นแบบแสดงรายการหรือคำร้องขอคืนภาษีอากรภายในเวลาที่กฎหมายกำหนด”

นั้น เป็นการกำหนดเพื่อให้สอดคล้องกับความในข้อ 1(1)(ก), (ข), (2) และ (3) แล้วแต่กรณี มิได้

หมายความว่ากระทำการอย่างใดอย่างหนึ่ง (ยื่นแบบแสดงรายการหรือคำร้องแบบ ค.10 ภายในเวลาที่

กฎหมายกำหนด) แล้วจะมีสิทธิได้รับดอกเบี้ย

ดังนั้น บริษัทฯ ได้ยื่นแบบ ภ.ง.ด.50 สำหรับรอบระยะเวลาบัญชี 1 พฤษภาคม 2539 -

31 ธันวาคม 2539 และรอบระยะเวลาบัญชี 1 มกราคม 2540 - 31 ธันวาคม 2540 และยื่นคำร้อง

ค.10 ภายในเวลาที่กฎหมายกำหนด จึงมีสิทธิได้รับดอกเบี้ย โดยให้เริ่มคิดดอกเบี้ยตั้งแต่วันถัดจากวัน

ครบระยะเวลาสามเดือนนับแต่วันสิ้นกำหนดระยะเวลายื่นแบบแสดงรายการตามที่กฎหมายกำหนด