ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีเอกสิทธิ์ของผู้เชี่ยวชาญ

ศูนย์พัฒนาฯ ได้หารือเกี่ยวกับภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา กรณีเอกสิทธิ์ของผู้เชี่ยวชาญ โดยมีข้อเท็จจริงสรุปได้ดังนี้

1. Fisheries Agency, Ministry of Agriculture, Forestry and Fisheries รัฐบาลญี่ปุ่น ได้มอบหมายให้ผู้แทน 2 ท่าน ได้แก่ Mr. M สัญชาติญี่ปุ่น ปฏิบัติงานในตำแหน่ง Senior Expert และ Trust Fund Project Manager พร้อมทั้งตำแหน่ง Deputy Secretary-General และ Deputy Chief of the Training Department และ Mr. K สัญชาติญี่ปุ่น ปฏิบัติงานในตำแหน่ง Senior Expert และ Technical Coordinator ซึ่งผู้แทนทั้ง 2 ท่าน ปฏิบัติงาน ณ สำนักงานฝ่ายฝึกอบรม ศูนย์พัฒนาฯ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณป้อมพระจุลจอมเกล้า ตำบลแหลมฟ้าผ่า อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2553 ถึงวันที่ 31 มีนาคม 2555 และได้รับการยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในประเทศไทยจากค่าจ้าง เงินเพิ่ม และเงินได้ต่าง ๆ ที่ได้รับจากประเทศญี่ปุ่นตลอดระยะเวลาที่ปฏิบัติงานในประเทศไทย ตามมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกา ออกตามความในประมวลรัษฎากร ว่าด้วยการยกเว้นรัษฎากร (ฉบับที่ 9) พ.ศ. 2499

2. เนื่องจากระยะเวลาการปฏิบัติหน้าที่ในประเทศไทยของ Mr. M และ Mr.K ได้สิ้นสุดลงในวันที่ 31 มีนาคม 2555 และ Fisheries Agency เห็นชอบให้ผู้แทนทั้ง 2 ท่าน ปฏิบัติหน้าที่ในประเทศไทย ต่อไปอีก 1 ปี ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2555 ถึงวันที่ 31 มีนาคม 2556 โดยในระหว่างที่เข้ามาปฏิบัติงานดังกล่าว Mr. M ได้รับเงินค่าจ้างจาก Japanese Trust Fund และ Mr.K ได้รับเงินค่าจ้างจากรัฐบาลญี่ปุ่น เช่นเดิม

ตามข้อ 4 ของหนังสือแลกเปลี่ยนระหว่างรัฐบาลไทยกับศูนย์พัฒนาฯ ลงวันที่ 3 สิงหาคม 2513 ระบุให้เอกสิทธิ์และการอำนวยความสะดวกแก่หัวหน้า รองหัวหน้า และเจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่ของสำนักงานฝ่ายฝึกอบรมของศูนย์พัฒนาฯ เท่ากับผู้เชี่ยวชาญที่เข้ามาปฏิบัติงานในประเทศไทยภายใต้แผนการโคลัมโบ ซึ่งเป็นการร่วมมือระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลอังกฤษ ระบุให้โครงการร่วมมือทางวิชาการแห่งแผนการโคลัมโบ ได้รับยกเว้นการจดทะเบียนคนต่างด้าว ยกเว้นภาษีเงินได้สำหรับเงินเดือน เงินเพิ่ม และเงินได้ต่าง ๆ ที่ได้รับจากประเทศของตน ดังนั้น Mr. M และ Mr.K ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญ ณ ศูนย์พัฒนาฯ จึงได้รับยกเว้นภาษีเงินได้บุคคลธรรมดาในประเทศไทยจากค่าจ้าง เงินเพิ่ม และเงินได้ต่าง ๆ ที่ได้รับจากประเทศตน ตามหนังสือแลกเปลี่ยนดังกล่าวและตามมาตรา 3 แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 9) พ.ศ. 2499