ภาษีธุรกิจเฉพาะ กรณีการขายอสังหาริมทรัพย์

ในวันที่ 24 กันยายน 2528 นาง ถ. ทำสัญญาให้ที่ดิน โฉนดเลขที่ 0001 0002 และ 0003

ตำบลพลับพลา อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี จำนวน 3 โฉนด แก่นาง พ. และ ด.ช. ว. ซึ่งเป็นบุตร

ต่อมานาง ถ. ยื่นฟ้องต่อศาลเพื่อเรียกกรรมสิทธิ์คืน และศาลฎีกาได้มีคำพิพากษาฎีกาที่ ลงวันที่ 24

สิงหาคม 2536 ให้ผู้รับทั้งสองโอนกรรมสิทธิ์คืน และ นาง ถ. ได้รับกรรมสิทธิ์ที่ดินทั้ง 3 โฉนดคืนเมื่อ

วันที่ 1 เมษายน 2537 โดยในวันเดียวกัน นาง ถ. ก็ได้โอนกรรมสิทธิ์ที่ดิน 3 โฉนดนั้น ให้แก่นาง พ.

สำนักงานสรรพากรภาคเห็นว่า การจดทะเบียนเปลี่ยนแปลงกรรมสิทธิ์ที่ดินจากผู้รับโอนทั้งสอง

คืนให้นาง ถ. ตามคำพิพากษาศาลฎีกา และจากนาง ถ. โอนให้ นาง พ. ภายในวันเดียวกัน เป็น

การขายอสังหาริมทรัพย์ที่ได้กระทำภายในห้าปีนับแต่วันที่ได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ตามมาตรา 3(6) แห่ง

พระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 244) พ.ศ. 2534 และเป็นการขายอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นทางค้าหรือหากำไร

ตามมาตรา 91/2(6) แห่งประมวลรัษฎากร จึงต้องอยู่ในบังคับเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ แต่เนื่องจากเป็น

การได้มาซึ่งอสังหาริมทรัพย์ ตามคำพิพากษาศาลฎีกาจากการยื่นฟ้องต่อศาลเพื่อเรียกกรรมสิทธิ์คืน จึง

หารือว่ากรณีการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินทั้ง 3 โฉนดดังกล่าว อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะหรือไม่

การโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินซึ่งนาง ถ. ได้คืนมาตามคำพิพากษาศาลฎีกาให้กับนาง พ. ตาม

ข้อเท็จจริงดังกล่าว ถือเป็นการขายตามบทนิยามในมาตรา 91/1(4) แห่งประมวลรัษฎากร และเป็น

การโอนกรรมสิทธิ์ในที่ดินภายในห้าปีนับแต่วันที่ได้มา จึงเข้าลักษณะการขายอสังหาริมทรัพย์เป็น

ทางค้าหรือหากำไร ตามมาตรา 3(6) แห่งพระราชกฤษฎีกาฯ (ฉบับที่ 244) พ.ศ. 2534 ดังนั้น จึง

อยู่ในบังคับต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ ตามมาตรา 91/2(6) แห่งประมวลรัษฎากร