อากรแสตมป์ กรณีขอขยายเวลายื่นคำร้องขอคืนค่าอากรแสตมป์

กรณีบริษัท ก. จำกัด ได้ชำระอากรแสตมป์โดยการปิดแสตมป์ทับลงบนตราสารเช่าซื้อเป็น

จำนวนเงิน 794,595 บาท ซึ่งตราสารดังกล่าวเป็นตราสารที่ถูกกำหนดให้ชำระอากรเป็นตัวเงิน ถือว่า

บริษัทฯ มิได้ปิดแสตมป์บริบูรณ์ แต่เนื่องจากบริษัทฯ ไม่มีเจตนาหลีกเลี่ยงการชำระภาษีอากร จึงอนุมัติให้

ขยายกำหนดเวลาให้บริษัทฯ ชำระอากรเป็นตัวเงิน สำหรับตราสารสัญญาเช่าซื้อที่กระทำระหว่างวันที่

16 มิถุนายน 2539 ถึงวันที่ 15 พฤษภาคม 2540 ได้ โดยให้ยื่นแบบ อ.ส.4 ข. ภายใน 15 วัน

นับแต่วันที่บริษัทฯ ได้รับหนังสือแจ้งการอนุมัติให้ขยายกำหนดเวลาจากกรมสรรพากร ตามมาตรา 3 อัฏฐ

แห่งประมวลรัษฎากร โดยไม่ต้องชำระเงินเพิ่มแต่อย่างใด

บริษัทฯ ได้ยื่นคำร้องว่า บริษัทฯ ได้ชำระค่าอากรแสตมป์เป็นตัวเงินจำนวน 794,595

บาท เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2541 เป็นที่เรียบร้อยแล้ว และขอให้ผ่อนผันขยายเวลาในการทำคำร้อง

เป็นหนังสือเพื่อขอคืนค่าอากรที่ได้เสียไว้ โดยวิธีปิดอากรแสตมป์ทับลงบนตราสารสัญญาเช่าซื้อออกไปอีก

เนื่องจากบริษัทฯ ได้ชำระค่าอากรไว้ถูกต้อง แต่ชำระไว้ผิดวิธีโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์

กรณีของบริษัทฯ ไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 122 แห่งประมวลรัษฎากร บริษัทฯ มีสิทธิขอคืน

ค่าอากรดังกล่าวได้ แม้จะเกินกำหนดเวลา 6 เดือน นับแต่วันเสียอากรแล้วก็ตาม เทียบเคียงได้กับ

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4687/2540 นั้น

คำพิพากษาศาลฎีกาฉบับดังกล่าว มีผลผูกพันเป็นการเฉพาะราย ดังนั้น กรณีบริษัทฯ ไม่ได้

ยื่นคำร้องขอคืนเงินค่าอากรแสตมป์ภายใน 6 เดือน นับแต่วันเสียอากร ตามมาตรา 122 แห่ง

ประมวลรัษฎากร และข้อ 7.4 ของระเบียบกรมสรรพากร ว่าด้วยการคืนเงินภาษีอากร พ.ศ. 2539

จึงไม่อาจพิจารณาอนุมัติคืนเงินให้ได้ และไม่มีบทบัญญัติใดให้อำนาจขยายเวลาการยื่นคำร้องขอคืนเงินค่า

อากรแสตมป์ไว้