ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีการขายแป้งข้าวเจ้าทำขนมจีน

สำนักงานสรรพากรจังหวัด หารือปัญหาภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีการขายแป้งข้าวเจ้าทำขนมจีน

โดยมีข้อเท็จจริงว่าโรงงานผลิตแป้งทำขนมจีน มีกรรมวิธีในการผลิตคือ นำข้าวสารเจ้า (ปลายข้าว)

มาล้างทำความสะอาด นำไปหมัก และนำข้าวที่หมักไปบดโดยใช้เครื่องบดขนาดใหญ่ บดเสร็จนำมาเก็บ

ไว้ในอ่าง ทิ้งไว้ระยะหนึ่งนำมาใส่ถุงผ้าด้ายดิบ ถุงละ 20 กิโลกรัม ใช้เชือกป่านรัดปากถุงนำไปรีดน้ำ

ออกก็จะได้แป้งในสภาพข้น นำออกจำหน่ายตามท้องตลาดทั่วไป ในสภาพเป็นถุงแป้งข้าวเจ้าเพื่อไปทำ

เป็นเส้นขนมจีนต่อไป สรรพากรจังหวัด มีความเห็นว่าการผลิตแป้งทำขนมจีนจำหน่าย ตามข้อเท็จจริง

เป็นการขายพืชผลทางการเกษตรที่ได้แปรรูป หรือแปรสภาพเป็นอาหารหรือสินค้าอื่นฯ ตามข้อ 1(4)

แห่งคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ป.28/2535 เรื่อง การขายพืชผลทางการเกษตรตามมาตรา 81(1)(ก)

แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ.2535 โรงงานผลิตแป้งดังกล่าวอยู่ในบังคับต้องเสีย

ภาษีมูลค่าเพิ่ม

สรรพากรภาคมีความเห็นว่า การผลิตแป้งทำขนมจีนจำหน่ายตามข้อเท็จจริง อยู่ในบังคับ

ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม เพราะเป็นการแปรรูปจากแป้งแห้งเป็นแป้งเปียกน้ำและต้องหมักไว้ คุณสมบัติทาง

กายภาพและทางเคมีต้องเปลี่ยนไป และสินค้าที่ขายเป็นตัวหลักคือแป้งมิใช่วัตถุพลอยได้ จึงหารือว่า

ความเห็นของสรรพากรภาคถูกต้องหรือไม่

กรณีการนำข้าวสารเจ้ามาล้างทำความสะอาดนำไปหมัก และนำข้าวที่หมักไปบดโดยใช้

เครื่องบดขนาดใหญ่บดเสร็จนำมาเก็บไว้ในอ่าง ทิ้งไว้ระยะหนึ่ง นำมาใส่ถุงผ้าด้ายดิบถุงละ 20

กิโลกรัม ใช้เชือกป่านรัดปากถุงนำไปรีดน้ำออกก็จะได้แป้งในสภาพข้น นำออกจำหน่ายตามท้องตลาด

ทั่วไปในสภาพเป็นถุงแป้งข้าวเจ้าเพื่อไปทำเป็นเส้นขนมจีน ตามข้อเท็จจริง เข้าลักษณะเป็น

การขายพืชผลทางการเกษตรที่ได้แปรรูป หรือแปรสภาพเป็นอาหารหรือสินค้าอื่นแล้วไม่ว่าอาหารหรือ

สินค้าอื่นดังกล่าว จะบรรจุกระป๋อง ภาชนะ หรือหีบห่อที่ผนึกในลักษณะมั่นคงหรือไม่ ไม่ได้รับ

ยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ตามมาตรา 81(1)(ก) แห่งประมวลรัษฎากร ดังนั้น การขายแป้งข้าวเจ้าทำขนม

จีนตามข้อเท็จจริงดังกล่าวจึงอยู่ในบังคับต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม