ภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีการมอบอำนาจให้เจ้าพนักงานประเมินสั่งงดหรือลดเบี้ยปรับภาษีมูลค่าเพิ่มตามประมวลรัษฎากร สำหรับการนำเข้า

สำนักงานศุลกากรท่าอากาศยานกรุงเทพได้หารือ กรณีการมอบอำนาจให้เจ้าพนักงานประเมิน

สั่งงดหรือลดเบี้ยปรับภาษีมูลค่าเพิ่มตามประมวลรัษฎากร สำหรับการนำเข้า ราย บริษัท C ซึ่งมี

ข้อเท็จจริงว่า ผู้นำเข้าได้ยื่นใบขนสินค้าขาเข้าเพื่อขอรับสินค้า จำนวน 3 รายการ ดังนี้

1. สินค้ารายการที่ 1-2 ใช้สิทธิยกเว้นอากรขาเข้าและถอนประกันภาษีมูลค่าเพิ่มจาก

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน แต่ผู้นำเข้าได้ชำระภาษีมูลค่าเพิ่มสำหรับสินค้ารายการที่ 1

ไว้เป็นเงิน 26,143.-บาท

2. สินค้ารายการที่ 3 ใช้สิทธิยกเว้นอากรขาเข้าและถอนประกันภาษีมูลค่าเพิ่มจากสำนักงาน

คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน เนื่องจากสินค้าที่นำเข้าเป็นวัสดุจำเป็น ซึ่งต้องชำระภาษีมูลค่าเพิ่ม แต่

ผู้นำเข้ามิได้ชำระภาษีมูลค่าเพิ่มไว้ จึงทำให้ชำระภาษีมูลค่าเพิ่มขาดไปเป็นเงิน 4,944.-บาท ภายหลัง

จากที่ผู้นำเข้าได้รับการตรวจปล่อยสินค้าไปจากอารักขาศุลกากรแล้ว ผู้นำเข้าได้ยื่นหนังสือแสดง

ความจำนงขอชำระภาษีมูลค่าเพิ่มให้ถูกต้อง

กรณีที่ไม่มีความผิดตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร และผู้นำเข้าตรวจพบเองว่า ได้ยื่น

แบบแสดงรายการภาษีมูลค่าเพิ่มไว้ไม่ถูกต้องหรือมีข้อผิดพลาดทำให้จำนวนภาษีที่ต้องเสียคลาดเคลื่อนไป

และผู้นำเข้าได้ยื่นแบบแสดงรายการและชำระภาษีมูลค่าเพิ่มเพิ่มเติมเอง กรณีดังกล่าวเจ้าพนักงานสังกัด

กรมศุลกากร ซึ่งเป็นเจ้าพนักงานประเมินตามมาตรา 16 แห่งประมวลรัษฎากร และ

ประกาศกระทรวงการคลัง ว่าด้วยการแต่งตั้งเจ้าพนักงาน (ฉบับที่ 24) เรื่อง แต่งตั้งเจ้าพนักงาน

ประเมินตามประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2534 มีอำนาจสั่งลดเบี้ยปรับได้ตามข้อ 5

ของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.81/2542 เรื่อง หลักเกณฑ์การงดหรือลดเบี้ยปรับหรือเงินเพิ่ม

ภาษีเงินได้ ภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีธุรกิจเฉพาะตามมาตรา 22 มาตรา 26 มาตรา 67 ตรี มาตรา

89 และมาตรา 91/21(6) แห่งประมวลรัษฎากร ลงวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2542 และสำหรับ

การงดหรือลดเบี้ยปรับนอกเหนือไปจากที่กำหนดไว้ดังกล่าว ให้กระทำได้เมื่อได้รับอนุมัติจากอธิบดี

กรมสรรพากรหรือผู้ที่อธิบดีกรมสรรพากรมอบหมาย ตามข้อ 11 ของคำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป.

81/2542 ฯ ลงวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2542