คำตอบทั้งหมด

กรมสรรพากรเคยวินิจฉัยไว้ในกรณีที่ตรงกับข้อเท็จจริงนี้โดยตรง คือ กรณีนาย ก. (สามี) มีเงินได้ประเภทดอกเบี้ยจากตราสารหนี้และเงินปันผล ส่วนภริยามีเงินได้ประเภทดอกเบี้ยจากตราสารหนี้เพียงอย่างเดียว กรมสรรพากรวินิจฉัยว่า เนื่องจากสามีและภริยาอยู่ร่วมกันตลอดปีภาษี เงินได้ของภริยาจึงต้องถือเป็นเงินได้ของสามีตามมาตรา 57 ตรี และสามีภริยาถือเป็นหน่วยภาษีเดียวกัน แม้กฎหมายจะให้สิทธิเลือกเสียภาษีดอกเบี้ยและเงินปันผลตามที่ถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายไว้โดยไม่ต้องนำไปรวมคำนวณกับเงินได้อื่น (ตามมาตรา 48(3) และมาตรา 50(2)) แต่สิทธิดังกล่าวสามีจะเลือกใช้เฉพาะส่วนของตนเองไม่ได้ นาย ก. จึงต้องนำเงินได้ประเภทดอกเบี้ยจากตราสารหนี้และเงินปันผลทั้งส่วนของตนและของภริยามายื่นแบบแสดงรายการรวมกัน [1] หลักการเดียวกันนี้ปรากฏในข้อหารืออีกฉบับหนึ่งที่มีข้อเท็จจริงคล้ายกัน (สามีมีดอกเบี้ยเงินฝากธนาคารและเงินได้ประเภทอื่น ภริยามีทั้งดอกเบี้ยและเงินปันผล) ซึ่งกรมสรรพากรวินิจฉัยว่า หากสามีจะใช้สิทธิเลือกเสียภาษีตามที่ถูกหักภาษี ณ ที่จ่ายโดยไม่นำไปรวมคำนวณกับเงินได้อื่นตามมาตรา 48(3) สามีจะต้องใช้สิทธินี้สำหรับเงินได้ประเภทดังกล่าว "ทั้งหมด" คือทั้งส่วนของตนเองและส่วนของภริยา เนื่องจากสามีภริยาเป็นหน่วยภาษีเดียวกัน จะเลือกใช้สิทธิเฉพาะส่วนของตนเองไม่ได้ [3] นอกจากนี้ กรมสรรพากรยังเคยวินิจฉัยด้วยว่า สิทธิของภริยาที่จะแยกยื่นแบบแสดงรายการต่างหากจากสามีโดยไม่ถือเป็นเงินได้ของสามีนั้น จำกัดเฉพาะเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40(1) เท่านั้น (เช่น เงินเดือน) ส่วนเงินได้ประเภทอื่น เช่น เงินปันผล กฎหมายยังคงให้ถือว่าเป็นเงินได้ของสามีอยู่ดี ซึ่งสอดคล้องกับข้อเท็จจริงที่ภริยาในกรณีนี้มีเฉพาะดอกเบี้ยจากตราสารหนี้ (ไม่ใช่เงินได้ตามมาตรา 40(1)) จึงไม่เข้าเงื่อนไขสิทธิแยกยื่นในลักษณะนั้น [2]

คำตอบนี้สร้างโดย AI จากข้อหารือที่เผยแพร่ ตรวจทานโดยผู้ดูแลเว็บไซต์ เมื่อ 27 สิงหาคม 2569
คำตอบนี้เป็นการสรุปสิ่งที่กรมสรรพากรเคยวินิจฉัยไว้ในข้อหารือที่เผยแพร่เท่านั้น ข้อหารือแต่ละฉบับผูกพันเฉพาะผู้ยื่นหารือรายนั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางภาษี โปรดตรวจสอบกับกรมสรรพากรหรือผู้เชี่ยวชาญก่อนตัดสินใจใด ๆ